Skuteczność określonych form aktywności fizycznych jest nieustannym przedmiotem badań naukowych. Badacze chcą wiedzieć, co najlepiej służy ludzkiemu ciału i psychice. Wyzwanie to staje się coraz bardziej palące, biorąc pod uwagę m.in. kontekst powszechności siedzącego trybu pracy i życia. Problemem pozostaje wciąż kwestia zaleceń dopasowanych do indywidualnych potrzeb. Badacze z University College London wpadli na ciekawy trop, a wyniki odkrycia opublikowano 8 lipca w czasopiśmie „Frontiers in Psychology”.
Aktywność fizyczna a cechy osobowości. Metodyka badań
Do badania zaproszono grupę 132 osób w wieku od 25 do 51 lat. Przed rozpoczęciem projektu uczestnicy wypełnili kwestionariusz z pytaniami, które dotyczyły ich cech osobowości. Badacze posłużyli się tzw. modelem Wielkiej Piątki (ang. Big Five), czyli Pięcioczynnikowym Modelem Osobowości, opracowanym przez Paula Costę i Roberta R. McCrae. Na podstawie otrzymanych informacji oceniono poziom tzw. dominujących cech osobowości uczestników badania. Mowa o ekstrawersji, ugodowości, sumienności, neurotyczności i otwartości.
Czytaj więcej
Nowe badania naukowców sugerują, że niektóre produkty żywnościowe są szczególnie niewskazane prze...
Wstępnie zbadano także ogólną sprawność fizyczną uczestników badania. Zmierzono również ich poziom stresu, stosując skalę od 1 do 10. Po przeprowadzeniu wstępnych testów uczestników podzielono losowo na dwie grupy. Pierwszej grupie zalecono wykonanie ośmiotygodniowego planu ćwiczeń siłowych i jazdy na rowerze. Osobom w drugiej, kontrolnej grupie zalecono wykonanie 10 minut ćwiczeń rozciągających tygodniowo. Po ośmiu tygodniach testy sprawnościowe ukończyło 86 ze 132 uczestników badania.
Czy osobowość wpływa na preferencje dotyczące ćwiczeń?
Jak pokazały wyniki projektu, po ośmiotygodniowym cyklu ćwiczeń wzrosła sprawność wszystkich uczestników z pierwszej grupy (niezależnie od typu osobowości). Zauważono jednocześnie powiązanie pomiędzy osobowością a typem, intensywnością i metodą wykonania określonego typu ćwiczeń.
