Wina może zostać przypisana obwinionemu jedynie w oparciu o dowody. Nie ma możliwości przypisania winy na podstawie przypuszczeń. Tak wynika z orzeczenia Wyższej Komisji Dyscyplinarnej Służby Cywilnej (WKDSC) o sygn. akt DSC.WK.6402.4.2024.
Decyzja bez upoważnienia
Sprawa miała swój początek w czerwcu 2023 r., gdy dyrektor generalny służby cywilnej został poinformowany o możliwym naruszeniu przez W.B. obowiązków wykonywanych na stanowisku członka korpusu służby cywilnej w związku z podpisaniem 11 decyzji administracyjnych bez wymaganego upoważnienia. Z tego powodu pracownikowi zarzucano działanie bez podstawy prawnej wymaganej przepisami prawa oraz nieprzestrzeganie zasad służby cywilnej, czyli zasady legalizmu, praworządności i pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej, zasady profesjonalizmu i zasady odpowiedzialności za działanie oraz zasady etyki korpusu służby cywilnej, czyli zasady rzetelności.
Czytaj więcej:
Niewykonanie polecenia przełożonego bez zachowania procedury pisemnego zgłoszenia przełożonemu swoich wątpliwości należy traktować jako naruszenie...
Pro
Dyrektor generalny polecił rzecznikowi dyscyplinarnemu wszczęcie postępowania wyjaśniającego, aby zbadać, czy W.B. przestrzegał art. 76 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o służbie cywilnej. Przepisy te zobowiązują członka korpusu służby cywilnej do przestrzegania Konstytucji RP i innych przepisów prawa oraz spełnienia wymogu rzetelnego, bezstronnego, sprawnego i terminowego wykonywania powierzonych zadań. Po analizie zebranego materiału komisja dyscyplinarna uznała, że obwiniony podpisał 11 decyzji administracyjnych bez stosownego upoważnienia, w związku z czym rzecznik dyscyplinarny wniósł o wymierzenie obwinionemu kary nagany.
Obwiniony złożył wyjaśnienie, w którym wskazał, że z opisu stanowiska pracy wynikało, że miał możliwość podpisywania decyzji. Po przeprowadzeniu rozprawy komisja dyscyplinarna I instancji wydała orzeczenie, w którym uznała W.B. za winnego zarzucanych mu czynów i wymierzyła mu karę upomnienia z uwagi na nieumyślny charakter działania oraz brak skutków finansowych związanych z wadliwym podpisaniem decyzji.
Obwiniony wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uniewinnienie od zarzucanych mu czynów.
Brak analizy istotnych dowodów
W ocenie WKDSC komisja dyscyplinarna I instancji powinna wyczerpująco zebrać i wszechstronnie rozpatrzyć materiał dowodowy, w szczególności ustalić fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zebrany materiał powinien w związku z tym zostać uzupełniony o wyjaśnienie, jaki jest tryb wydawania pełnomocnictw przez generalnego dyrektora: czy pieczątka mogła być wyrobiona bez posiadania pełnomocnictwa do dokonywania czynności? Dlaczego pełnomocnictwo nie zostało wydane niezwłocznie po objęciu stanowiska przez obwinionego, skoro zostało wskazane jako wymagane uprawnienie w opisie tego stanowiska pracy?
Akta sprawy nie zawierały także istotnych dokumentów niezbędnych dla dokonania oceny stanu faktycznego sprawy, jak tekstu zarządzenia wraz z załącznikiem dotyczącym procedury określającej możliwości udzielania pełnomocnictw i upoważnień przez generalnego dyrektora. Natomiast we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego nie doprecyzowano, które przepisy zostały naruszone w związku z art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie cywilnej.
Także orzeczenie komisji dyscyplinarnej I instancji nie zawiera informacji, w jakim zakresie duże obciążenie pracą oraz brak wsparcia ze strony kierownictwa mogły mieć wpływ na podjęcie decyzji o podpisaniu decyzji bez upoważnienia.
W ocenie WKDSC w pierwszej instancji należało zebrać i dokonać analizy wszystkich istotnych dowodów mających znaczenie dla pełnego wyjaśnienia tej sprawy.
Jak zawarto w tezie orzeczenia, postępowanie dyscyplinarne jest prowadzone na zasadzie udowodnienia zawinionego działania pracownika, a więc wszystkie okoliczności zarówno pozytywne, jak i negatywne mające wpływ na ocenę postępowania obwinionego powinny być wzięte pod uwagę i poddane wnikliwej ocenie. Winy nie można przypisać obwinionemu na podstawie przypuszczeń, lecz wyłącznie w oparciu o dowody, natomiast okoliczności, których nie da się udowodnić, powinny przemawiać na korzyść obwinionego.
WKDSC uchyliła orzeczenie komisji dyscyplinarnej I instancji i sprawę przekazała do ponownego rozpoznania.
Sygnatura akt: DSC.WK.6402.4.2024
