Jednym z głównych czynników, które kształtują funkcjonowanie administracji publicznej w obecnej dekadzie, są bez wątpienia kryzysy, określane często w literaturze jako permakryzysy bądź polikryzysy. Wraz z nimi upowszechniły się takie pojęcia, jak odporność administracji publicznej, odporność społeczna czy ochrona ludności. Konieczność przeciwdziałania zjawiskom kryzysowym nie jest oczywiście dla administracji niczym nowym. Na podstawie wieloletnich doświadczeń wypracowano wiele rozwiązań prawnych i organizacyjnych, które pozwalają organom administracji publicznej monitorować ryzyko, przygotowywać się na wystąpienie zagrożeń, reagować na nie, a następnie prowadzić proces odbudowy.