Jak doskonale wiemy, zgodnie z art. 354 kodeksu cywilnego dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom (§ 1); tak samo powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel (§ 2).
Mimo że te podstawowe zasady wykonywania zobowiązań są nam znane, to często musimy spotykać się z sytuacjami intencjonalnego lekceważenia tych reguł, a przynajmniej lekkomyślności w postrzeganiu obowiązków przez dłużnika czy wierzyciela. Ów lekceważący stosunek czy owa lekkomyślność prowadzi niekiedy do niewypłacalności dłużnika i jego upadłości, chociaż należy przyznać, że nie we wszystkich przypadkach niewykonania czy nienależytego wykonania zobowiązania przyczynił się do tego wyłącznie dłużnik. Niekiedy mamy do czynienia z trudnymi do przewidzenia okolicznościami czy nawet zachowaniem wierzyciela, które utrudniło wykonanie zobowiązania przez dłużnika. Prowadzić to może do konieczności rozważenia zasad upadłości osób fizycznych, których ocena nie zawsze jest jednoznaczna.