Wedle zamysłu ustawodawcy jej celem ma być usprawnienie i
przyspieszenie postępowań sądowych dotyczących kredytów powiązanych z frankiem
szwajcarskim. Spory te od lat stanowią istotne obciążenie dla polskiego
sądownictwa, a ich skala oraz podobieństwo występujących w nich zagadnień
prawnych uzasadniały potrzebę usprawnienia postępowań. Nie oznacza to jednak,
że rozwiązania służące ich przyspieszeniu powinny być oceniane wyłącznie przez
pryzmat statystyki. Ustawa ma przede wszystkim charakter procesowy. Nie zmienia
zasad oceny ważności umów ani skutków abuzywności ich postanowień. Nie tworzy
nowego materialnoprawnego modelu rozliczeń banku i kredytobiorcy. W tym
zakresie zasadnicze znaczenie nadal mają przepisy prawa krajowego i unijnego
oraz orzecznictwo TSUE i sądów powszechnych.