W praktyce administracyjnej coraz częściej dostrzega się rozwój tzw. prawa do dobrej administracji – nieformalnej zasady nakazującej organom działać sprawnie, rzetelnie i w sposób budzący zaufanie obywateli. Choć prawo polskie nie zawiera osobnego przepisu wprowadzającego takie prawo, sądy administracyjne powołują się na art. 2 konstytucji, który stanowi, że Polska jest demokratycznym państwem prawnym, a jedną z jego podstawowych zasad jest „zaufanie obywateli do władz publicznych”. Z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i doktryny wynika, że z tej zasady wyprowadza się ochronę praw nabytych, uzasadnionych oczekiwań czy interesów w toku postępowania – wszelkie elementy dobrego administrowania.