- z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej (z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych);
- uzyskanych przez nierezydentów należności z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji emitowanych przez Skarb Państwa/BGK i oferowanych na rynkach zagranicznych (konieczne jest spełnienie pewnych warunków).
W stosunku do wszystkich innych wypłat należności, czyli m.in. dywidend, odsetek, innych należności licencyjnych, niektórych opłat za usługi niematerialne, obowiązek poboru podatku u źródła według nowych zasad w odniesienia do nadwyżki powyżej 2 mln zł został odroczony do 30 czerwca 2019 r.
Warunkiem skorzystania z preferencji ustanowionych w rozporządzeniu jest istnienie pomiędzy Polską a krajem siedziby (zarządu) podatnika umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych.
Rozporządzenie odnosi się jedynie do momentu, w którym należy rozpocząć pobór podatku według nowych zasad po przekroczeniu progu 2 mln zł. Nie zmienia ono natomiast zasad w zakresie innych przepisów, które weszły w życie z początkiem roku. Polscy płatnicy już od 1 stycznia 2019 r. mają więc obowiązek dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków stosowania preferencyjnej stawki podatku u źródła oraz nowej definicji rzeczywistego właściciela.
Podsumowując powyższe, należy podkreślić, że w 2019 r. elementem, który z pewnością pochłonie po stronie płatnika (we współpracy z podatnikiem) znacznie więcej czasu i uwagi, będzie dokonanie analizy substancji biznesowej zagranicznego podatnika, które jak wskazano jest niejednokrotnie zadaniem trudnym i wieloaspektowym.