Czy stratę na biznesie w dolarach można rozliczyć w CIT? Skarbówka odpowiedziała

Fiskus dość rzadko zgadza się na rozliczanie strat w podatkowych kosztach. Twierdzi, że przedsiębiorca powinien ponosić konsekwencje swoich zaniedbań. Jeśli jednak przekonamy go, że strata powstała bez naszej winy, odpowiedź w sprawie kosztów będzie pozytywna.

Z rachunku bankowego kontrahenta udało się ściągnąć jedynie dwa dolary

Pokazuje to najnowsza interpretacja dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Dotyczy spółki, która nawiązała kontakt z dostawcą z Malezji. Zamówiła u niego towary na 315 tysięcy dolarów amerykańskich. Kontrahent wystawił jej fakturę pro forma.

Spółka przelała na jego rachunek 126 tys. dol. Nie doczekała się jednak przesyłki z towarami. Wobec tego zleciła kancelarii malezyjskiej odzyskanie tej kwoty. Musiała posiłkować się jej wsparciem z uwagi na barierę językową, odległość oraz nieznajomość prawa malezyjskiego.

Kancelaria przeprowadziła czynności. Rozpoczęła windykację (m.in. wysłała wezwania do zapłaty), wszczęła procedurę sądową w Malezji w celu zabezpieczenia środków na rachunku bankowym, złożyła pozew w sądzie o oszustwo. Efektem tych czynności było wydanie przez sąd nakazu zajęcia majątku oraz orzeczenia, że dłużnik dopuścił się oszustwa i powinien zwrócić całą kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania. Wyrok jest prawomocny, a postępowanie zakończone.

Działania te okazały się jednak bezskuteczne. Z rachunku bankowego kontrahenta udało się ściągnąć jedynie dwa dolary. Spółka podkreśla, że malezyjski dłużnik okazał się niewypłacalny. Dalsze dochodzenie należności zwiększa tylko jej wydatki (na działania windykacyjne wydała już ponad 20 tys. dol.).

Czytaj więcej:

Podatki

Nawet strata w firmie nie uchroni przed nowym podatkiem minimalnym

Spółkom na stracie albo z niską rento...

Pro

Straty w środkach obrotowych mogą być kosztem uzyskania przychodów

Czy stracone wskutek oszustwa pieniądze można rozliczyć w podatkowych kosztach? Spółka twierdzi, że tak. Podkreśla, że dochowała należytej staranności przy weryfikacji kontrahenta. Przed nawiązaniem współpracy podjęła liczne działania. Między innymi zleciła lokalnemu agentowi wizytację fabryki, w której miał być produkowany towar. Zażądała przesłania dowodu istnienia zapasów, kontaktowała się też z innymi klientami w celu zbadania rzetelności biznesowej kontrahenta. Informuje, że ma wypracowaną ścieżkę postępowania z podmiotami zagranicznymi i dokonuje analizy ryzyka współpracy.

Zdaniem spółki, strata powstała bez jej winy. Dodaje, że zaraz po wykryciu oszustwa zwróciła się o pomoc do właściwych organów w Malezji. Dalsze dochodzenie należności nie ma jednak już sensu.

Fiskusa przekonały te argumenty. Przyznał, że co do zasady straty w środkach obrotowych mogą być kosztem uzyskania przychodów. Nie mogą jednak powstać wskutek zaniedbań przedsiębiorcy. „Tylko wydatek będący wynikiem przestępczej działalności powstały na skutek zdarzeń nieprzewidywalnych, nie do uniknięcia przez racjonalnie działający podmiot gospodarczy można uznać za zdarzenie losowe, które uzasadnia zaliczenie go do kosztów uzyskania przychodów” – czytamy w interpretacji.

Czy w opisanej sprawie są spełnione warunki skarbówki? Z jej odpowiedzi wynika, że tak. Fiskus potwierdził, że spółka dochowała należytej staranności w relacjach z kontrahentem. Odpowiednie procedury były zachowane i odpowiadały standardowym działaniom racjonalnej firmy. „Sposób dokonania oszustwa, w wyniku którego powstała przedmiotowa strata, był nieprzewidywalny i nie do uniknięcia przez spółkę” – przyznali urzędnicy.

Strata jest też udokumentowana. Spółka dysponuje bowiem prawomocnym wyrokiem sądu potwierdzającym oszustwo i utratę środków.