Prowadzimy działalność gospodarczą od 2005 r. jako spółka jawna. Zatrudniamy około dziesięciu pracowników. Dotychczas nie mieliśmy większych problemów finansowych. Niestety, od kilku miesięcy nasz główny odbiorca zalega z płatnościami. W związku z tym mamy problem z terminowym regulowaniem składek ZUS od wypłaconych pracownikom wynagrodzeń. ZUS wymierzył nam dodatkową opłatę w wysokości 5 proc. składek nieopłaconych za wrzesień 2014 r. W jaki sposób wydatek ten należy ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów? – pyta czytelniczka.
Płatnik składek jest obowiązany obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należ- ne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Tak wynika z art. 46 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – tekst jedn. DzU z 2015 r. poz. 121 (dalej: ustawa o sus). Składki należne za dany miesiąc z tytułu wypłaty wynagrodzeń dla pracowników płatnik powinien przekazać do ZUS w terminie do 15 dnia następnego miesiąca (art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o sus).
Na płatników, którzy spóźniają się z zapłatą składek, Zakład Ubezpieczeń Społecznych może nałożyć sankcję za niewykonanie obowiązku opłacania składek. Polega ona na wymierzeniu dodatkowej opłaty ustalonej jako określony procent od posiadanych zaległości. Podstawą do zastosowania tego instrumentu dyscyplinującego do zapłaty składek jest art. 24 ust. 1a ustawy o sus. Stanowi on, że w razie nieopłacenia składek lub opłacenia ich w zaniżonej wysokości ZUS może wymierzyć płatnikowi składek dodatkową opłatę do wysokości 100 proc. nieopłaconych składek.
Opłatę tę w całości finansuje płatnik składek. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 59 ustawy o PIT dodatkowa opłata wymierzana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. W podatkowej księdze przychodów i rozchodów ujmuje się jedynie te wydatki, które są kosztami uzyskania przychodów. Skoro opłata dodatkowo wymierzona przez ZUS nie jest kosztem podatkowym, to nie podlega ona ujęciu księdze podatkowej.
