Przedsiębiorca nie rozliczy siłowni i rehabilitacji w kosztach

Fiskus surowo podchodzi do wydatków związanych z poprawą zdrowia przedsiębiorcy. Twierdzi, że wiążą się z życiem prywatnym, a nie zawodowym. Pokazuje to najnowsza interpretacja dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Wystąpiła o nią kobieta mająca własną firmę i zarabiająca na prowadzeniu zajęć ruchowych i tanecznych. Podkreśla, że podstawowym narzędziem jej pracy jest własne ciało. Wszelkie przeciążenia oraz kontuzje, których w tym zawodzie nie da się uniknąć, bezpośrednio wpływają na jakość jej wykonywania. Jeśli nie jest w pełni sprawna fizycznie, nie może prowadzić zajęć. I uzyskuje niższe przychody.

Czytaj także: Karnet na siłownię - przedsiębiorca nie zaliczy do podatkowych kosztów

Chcesz odliczyć zakup ubrania, dodaj logo firmy

Aby zadbać o swoje zdrowie i przygotować się jak najlepiej do zajęć, instruktorka inwestuje w ćwiczenia rehabilitacyjne, konsultacje ortopedyczne oraz specjalistyczny sprzęt. Twierdzi, że są to wydatki związane z wykonywanym zawodem. Pomagają leczyć kontuzje, a także zapobiegają powstawaniu nowych.

Kobieta chce zaliczyć poniesione wydatki do podatkowych kosztów. Podkreśla, że jeśli nie zadba o swoje zdrowie, nie będzie mogła wykonywać usług, co spowoduje upadek jej firmy.

Fiskusa nie przekonały te argumenty. Podkreślił, że wydatki na rehabilitację oraz niezbędny do niej sprzęt, a także na konsultacje ortopedyczne, wiążą się z zaspokajaniem potrzeb osobistych. Nie mają związku z działalnością gospodarczą. Podstawowym celem takich wydatków jest poprawa stanu zdrowia bądź jakości życia podatnika, a nie osiągnięcie przychodu z firmy. Dlatego nie można ich zaliczyć do podatkowych kosztów (nr interpretacji 0112-KDIL2-2.4011.531.2020.1.IM).

To nie pierwsze negatywne stanowisko skarbówki w sprawie rozliczeń osób zajmujących się prowadzeniem zajęć sportowych. Przykładowo, we wcześniejszych interpretacjach fiskus nie zgadzał się na zaliczenie do kosztów PIT wydatków na siłownię.

Przekonał się o tym trener personalny, prowadzący zajęcia na basenie i sali. We wniosku o interpretację podkreślił, że w jego zawodzie narzędziem pracy jest ciało. Musi o nie dbać. Dlatego wykupił kartę upoważniającą do wejścia na różnego rodzaju obiekty sportowe, np. siłownię. Dzięki temu poprawia swoją kondycję fizyczną, przygotowuje choreografie na własne zajęcia, tworzy plany ćwiczeń do treningów personalnych.

Co na to fiskus? Przyznał, że wysportowana sylwetka i odpowiedni wygląd mają wpływ na postrzeganie trenera przez klientów. Nie powoduje to jednak, że wydatki na siłownię (a także na środki higieny osobistej, kosmetyki, witaminy i medykamenty) są związane z przychodem z działalności gospodarczej. Estetyczny wygląd świadczy bowiem o kulturze osobistej i jest niezbędny do wykonywania wielu zawodów, nie tylko trenera personalnego.

Skarbówka podkreśliła, że takie zakupy dotyczą ochrony zdrowia. Są związane z funkcjonowaniem danej osoby w życiu społecznym. Tego rodzaju wydatki ponoszą wszyscy obywatele, bez względu na wiek, stan zdrowia i miejsce zatrudnienia. Nie można więc przypisać ich do prowadzonej przez trenera działalności (nr interpretacji 0114-KDIP3-1.4011.209.2019.1.MT).