Kiedy roboty budowlane mogą być objęte 7-proc. stawką VAT

Wyrok opolskiego sądu kontynuuje linię orzeczniczą zapoczątkowaną wyrokiem warszawskiego WSA z 20 lutego 2007 r. (I SA/Wa 4229/06), na który zresztą powołał się pełnomocnik podatnika. Ustawa o VAT nie precyzuje bowiem, jaki powinien być charakter związku wykonywanych robót budowlano-montażowych z budownictwem mieszkaniowym. Organy podatkowe niesłusznie przyjmują, że związek ten, aby uprawniał podatnika do zastosowania preferencyjnej 7-proc. stawki, powinien być bezpośredni. W analizowanej sprawie, ze względu na częściowo publiczny charakter drogi będącej przedmiotem sporu, przyjęły podobne założenie, wskazując na brak związku bezpośredniego z budownictwem mieszkaniowym. Ich zdaniem o stawce VAT decyduje przeznaczenie i prowadzenie inwestycji na potrzeby budownictwa mieszkaniowego. Tymczasem w przepisach ustawy o VAT nie znajdziemy podstawy prawnej do takiego rozdziału stawek VAT w ramach jednej inwestycji. Warto zwrócić uwagę, że definicja robót związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, zawarta w art. 146 ust. 2 ustawy o VAT, jest niezwykle szeroka. Można pokusić się o stwierdzenie, że ustawodawca miał zamiar objąć preferencyjną stawką wszystkie roboty w jakikolwiek sposób związane z infrastrukturą towarzyszącą. Rozdział poszczególnych robót pod kątem opodatkowania różnymi stawkami podatku jest moim zdaniem rozdziałem sztucznym i niepopartym brzmieniem przepisów prawa. Zarówno bowiem ulgi, jak i obciążenia podatkowe nie powinny być traktowane rozszerzająco. W omawianej sprawie na korzyść podatnika przemawiała kwalifikacja drogi przez inwestora, jako związanej z budownictwem mieszkaniowym. Organy podatkowe powinny ocenić, czy związek ten faktycznie występuje w jakimś niekoniecznie bezpośrednim aspekcie. Należy mieć nadzieję, że ta linia orzecznicza utrzyma się i wpłynie na skorygowanie stanowiska organów podatkowych