Odpowiedzialność nabywcy
W odniesieniu do PCC od darowizny przedsiębiorstwa, pojawiły się jednak wątpliwości na gruncie art. 554 kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, nabywca przedsiębiorstwa jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność nabywcy ogranicza się do wartości nabytego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa według stanu w chwili nabycia, a według cen w chwili zaspokojenia wierzyciela. Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć.
W regulacji tej ustanowiono zasadę, zgodnie z którą nabywca przedsiębiorstwa, a więc także obdarowany, ponosi odpowiedzialność za zobowiązania tego przedsiębiorstwa. Mamy tu do czynienia z odpowiedzialnością solidarną, tzn. wierzyciele mogą domagać się należności zarówno od zbywcy przedsiębiorstwa (w przypadku darowizny – od darczyńcy), jak i od nabywcy (obdarowanego).
W związku z tym, może pojawić się wątpliwość z punktu widzenia PCC. Nabywca przedsiębiorstwa będzie w ramach odpowiedzialności solidarnej odpowiadał za zobowiązania tego przedsiębiorstwa. Jeżeli więc uznamy to za sytuację analogiczną z przejęciem długu (>patrz ramka), to będzie to powodowało konieczność zapłaty PCC w przypadku darowizny tego przedsiębiorstwa.
Wniosek ten jest jednak nieuzasadniony. Przytoczona wyżej instytucja odpowiedzialności solidarnej nie jest tożsama z przejęciem długu (ciężaru lub zobowiązania). Przejęcie długu ze swojej istoty polega na tym, że dotychczasowy dłużnik zostaje zwolniony ze swojego zobowiązania, a w jego miejsce wchodzi inny podmiot. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku odpowiedzialności solidarnej. Przede wszystkim nałożenie odpowiedzialności solidarnej nie zwalnia dotychczasowego dłużnika. Tak więc nie można mówić, że obdarowany przejmuje długi darczyńcy związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. W konsekwencji, brak jest także w takiej sytuacji opodatkowania PCC. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w rozstrzygnięciach organów podatkowych, przykładowo w interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 24 marca 2016 r. (IBPB-2-1/4514-27/16/MZ).
Innymi słowy, nabywca (obdarowany) nie przejmuje, na mocy ww. przepisu, zobowiązań przedsiębiorstwa. Nie zmienia się bowiem osoba dłużnika, którym w dalszym ciągu jest darczyńca (zbywający). Tak więc instytucja ta nie jest podstawą do opodatkowania PCC darowizny przedsiębiorstwa.
Przykład
Przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo, którego wartość aktywów wynosi 1 000 000 zł. Z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa są związane zobowiązania wobec kontrahentów: spółki A – w wysokości 50 000 zł oraz spółki B – w wysokości 60 000 zł. Obdarowany wiedział o tych zobowiązaniach. Kontrahenci mogą domagać się spełnienia zobowiązania zarówno przez darczyńcę (prowadzącego dotychczas przedsiębiorstwo), jak i od obdarowanego. Ponieważ darczyńca w dalszym ciągu może odpowiadać za zobowiązania przedsiębiorstwa (są to jego zobowiązania), nie można uznać, że obdarowany przejął długi i ciężary albo zobowiązania darczyńcy. Nie wystąpi więc konieczność zapłaty PCC.