Telepracownik wykonuje pracę regularnie poza firmą z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej i za ich pomocą przekazuje ją pracodawcy. Oznacza to, że nie każdy, kto pracuje w domu, jest telepracownikiem. Z tej formy zatrudnienia może korzystać ograniczona liczba specjalistów.
Ze względu na szczególną formę [b]telepraca może być wprowadzona w firmie tylko po konsultacjach ze związkami zawodowymi,[/b] a gdy ich nie ma, to z przedstawicielami pracowników. Ich efektem musi być zawarcie porozumienia bądź podpisanie regulaminu dotyczącego warunków telepracy. Dopiero po tych formalnościach można ją wprowadzić.
[srodtytul]Nic na siłę[/srodtytul]
Telepracowników rekrutuje się z zatrudnionych w firmie na klasycznym etacie lub też z rynku. Zmiana warunków wykonywania pracy na telepracę może nastąpić na mocy porozumienia stron, z inicjatywy pracownika lub pracodawcy. Pracodawca powinien w miarę możliwości uwzględnić wniosek dotyczący wykonywania pracy w domu. Telepraca jest dobrowolna i nie można jej narzucić, stosując np. wypowiedzenie zmieniające. Szef może jedynie zaproponować pracę w domu.
Zabronione jest także czasowe przeniesienie do telepracy. Art. 42 § 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4C972DD15D21DDC49A87087A69EDBC80?id=76037]kodeksu pracy[/link], pozwalający pracodawcy ze względu na jego uzasadnione potrzeby przenieść pracownika na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym, nie ma zastosowania do telepracowników.