? warunków geologicznych i hydrogeologicznych skał stanowiących nadkład;
? zamiarów inwestycyjnych.
Zagrożenia deformacjami ciągłymi oraz nieciągłymi utrzymują się na tych terenach przez długi czas. Nawet na „uspokojonym" górniczo terenie mogą powstawać zapadliska. Czynnikami powodującymi reaktywację starych zrobów są: intensywne opady czy też zdjęcie przy prowadzeniu robót inwestycyjnych ziemnych, wierzchnich warstw izolacyjnych ziemi.
Trzy strefy
Metody analityczne najczęściej pozwalają na wyodrębnienie z obszarów płytkiej eksploatacji stref zagrożonych, niezagrożonych oraz wątpliwych. Tereny płytkiej eksploatacji przez wiele lat wyłączone były z zabudowy, jednakże obecnie często mają bardzo atrakcyjne lokalizacje, co wywołało zmiany w tym zakresie i prowadzenie inwestycji na takich obszarach. Podjęcie inwestycji na takim terenie wymaga jednak przeprowadzenia wielu badań oraz prac zabezpieczających. W pierwszej kolejności należy zaprojektować badania geofizyczne. Ich zasięg i dokładność zależy od przyjętej metodyki badań. Ważne znaczenie mają badania grawimetryczne, pozwalające na wykrycie stref anomalii. Celowe wydaje się wykonanie głębokich rdzeniowych odwiertów z powierzchni do spągu płytkiego pokładu, a następnie prac uzdatniających podłoże gruntowe. Najczęściej wykonuje się zatłaczanie do otworów mieszanin cementowo-popiołowych. Czasami stosuje się także wykonanie fundamentowania w postaci płyty, ale przyjęte założenia zależą od projektanta i inwestora.
Zgodnie z panującymi poglądami oraz danymi literatury deformacje powierzchniowe na terenach płytkiej eksploatacji mają charakter losowy. Można stwierdzić, że wielokrotnie dokonywana eksploatacja górnicza mogła spowodować zaciśnięcie pustek w strefach kompakcji występującej w górotworze. Ważne jest również to, że w przypadku, gdy na powierzchni wystąpiło zapadlisko, to najczęściej przedmiotem eksploatacji był pokład węgla o miąższości wynoszącej powyżej czterech metrów.
Kto i kiedy odpowiada
Powyżej opisana kwestia budzi niejednokrotnie spore problemy prawne w zakresie podmiotu odpowiedzialnego za powstałą szkodę na obiektach budowlanych, gruntach bądź w związku z koniecznością zabezpieczenia obiektu na etapie wznoszenia. Zgodnie z treścią przepisu art. 146 ustawy prawo geologiczne i górnicze, odpowiedzialność za szkodę ponosi przedsiębiorca prowadzący ruch zakładu górniczego, wskutek którego wystąpiła szkoda. Ust. 1 powołanego przepisu stosuje się także do innych podmiotów prowadzących działalność regulowaną ustawą, nawet jeżeli nie stosuje się do nich przepisów dotyczących ruchu zakładu górniczego. Jeżeli nie można ustalić, kto wyrządził szkodę, odpowiada za nią przedsiębiorca, który w dniu ujawnienia się szkody ma prawo prowadzić w obszarze górniczym, w granicach którego wystąpiła szkoda, działalność regulowaną ustawą
