Obiekty wielkopowierzchniowe kontroluje się zdecydowanie częściej niż te mniejsze, a mianowicie co najmniej dwa razy w roku w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada. Wynika to jasno z art. 62 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem, właściciele i zarządcy powinni przeprowadzić dodatkowe kontrole budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej 2000 mkw. oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachów co najmniej 1000 mkw. O tym, jaką powierzchnię ma dany obiekt, można dowiedzieć się, czytając projekt budowlany. W wypadku starych obiektów, których projekty się zawieruszyły, można skorzystać z Polskiej Normy (PN/ISO9836/właściwości użytkowe w budownictwie) i samemu obliczyć powierzchnię zabudowy.
Tego typu obiektami są przede wszystkim: hale targowe oraz produkcyjne, sklepy, magazyny, biurowce czy też niektóre budynki użyteczności publicznej.
Właściciel lub zarządca zleca kontrolę osobie z uprawnieniami budowlanymi np. do kierowania robotami budowlanymi. Obejmuje ona te elementy w budynku oraz instalacji, które są narażone na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujące podczas użytkowania; dotyczy to także instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska oraz gazowych i przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych).
Sprawdza się też wykonanie zaleceń z poprzedniej kontroli (art. 62 ust. 1a prawa budowlanego).
Bywa, że tego typu kontrola wykazuje nieprawidłowości. Wówczas właściciel (zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego) ma obowiązek usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska (art. 70 ust. 1 prawa budowlanego). Chodzi przede wszystkim o takie zagrożenia, jak: katastrofa budowlana, pożar, wybuch, porażenie prądem albo zatrucie gazem. Trzeba to zrobić w czasie kontroli lub bezpośrednio po niej.
