Tak uznał Sąd Najwyższy w uchwale z 19 lutego 2015 r., III CZP 100/14.
Przedstawione Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne powstało przy rozpoznawaniu przez sąd okręgowy zażalenia dłużnika na postanowienie sądu I instancji, którym odrzucone zostało zażalenie na postanowienie tego sądu oddalające skargę dłużnika na czynności komornika. Zażalenie dłużnik wniósł w terminie do sądu okręgowego, który przesłał je do sądu I instancji. Z uwagi na to, że do sądu I instancji zażalenie wpłynęło po terminie, sąd ten wydał postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 397 § 2 w zw. z art. 370 i art. 394 § 2 kodeksu postępowania cywilnego.