Czas pracy: koniec pięciogodzinnej dniówki w pracowni rentgenologicznej

Ponadto ustawodawca w art. 214 ustawy ustanowił skróconą normę czasu pracy dla pracowników wybranych komórek, narażonych na świadczenie pracy w szkodliwych warunkach. Jej stosowanie uzależnił od rodzaju ich podstawowych obowiązków. Przepis ten powtarzał art. 32g ust. 3 i 5 poprzedniej ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Skrócona norma czasu pracy nieprzekraczająca 5 godzin na dobę i przeciętnie 25 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym (maksymalnie trzymiesięcznym) przestanie jednak obowiązywać z upływem 1 lipca 2014 r.

Kogo to obowiązuje

Jej stosowanie budziło zastrzeżenia co do precyzyjnego określenia adresatów. Przykładowo, jeśli szpital zatrudnia pracownika na stanowisku serwisanta wykonującego część swoich obowiązków w pracowni radiologicznej, pojawia się wątpliwość, czy obejmuje go skrócona norma czasu pracy. Powoduje to dyspozycja tego przepisu. Przewiduje ona użycie skróconej normy czasu pracy wobec zatrudnionych na stanowiskach w wybranych komórkach organizacyjnych, do których obowiązków należy m.in. asystowanie lub wykonywanie czynności pomocniczych przy badaniach lub zabiegach. Czy w takiej sytuacji należałoby brać pod uwagę czas rzeczywiście spędzony przy serwisowaniu urządzeń znajdujących się w pracowni radiologicznej czy raczej proporcjonalnie odniesiony do czasu wykonywania pozostałych obowiązków? A może do przyjęcia obowiązku stosowania skróconej normy wystarczy sam fakt wykonywania części obowiązków w pracowni radiologicznej, co eksponuje go na działanie szkodliwych czynników?

Umowy i regulaminy

Konieczność dokonania szybkich zmian co do warunków pracy wybranych pracowników szpitali i przychodni wiąże się też z właściwym sposobem ich wprowadzania. Można pokusić się o stwierdzenie, że skoro zakończenie dopuszczalnego okresu stosowania skróconej normy przewiduje ustawa, to zmiana w tym obszarze dokona się z mocy prawa, bez jakiejkolwiek ingerencji pracodawców. Przywołać tu jednak należy wypracowany już w doktrynie pogląd, że regulacja określająca skróconą normę pracowników szpitali i przychodni wchodzi w zakres ich indywidualnych stosunków pracy. Tym samym niekorzystna dla podwładnych zmiana, choć wiąże z mocy prawa, wymaga inicjatywy szefów co do modyfikacji warunków pracy tych pracowników na mocy art. 42 k.p. Może to nastąpić w drodze porozumień zmieniających lub oświadczeń o wypowiedzeniu dotychczasowych warunków pracy, z powołaniem się na art. 214 ustawy, tj. upływ dopuszczalnego okresu stosowania skróconej normy ze wskazaniem nowych warunków pracy wynikających z przepisów. Przy wprowadzaniu zmian w wypowiedzeniu należy pouczyć pracownika o prawie do odmowy ich przyjęcia.

Odpowiednio trzeba także zmodyfikować regulamin pracy lub obwieszczenie pracodawcy (jeżeli nie musi wydawać regulaminu) ustalające skróconą normę czasu pracy dla wybranych pracowników szpitala czy przychodni. ?

Mateusz Kierok jest aplikantem radcowskim, Kancelaria Prawna ?R. Jedynak, A. Rogowska sp.j.