Jednym z podstawowych uprawnień pracowniczych jest prawo do wypoczynku. Dotyczy to również pracowników młodocianych. Im, choć pracują krócej ze względu na pobieraną jeszcze naukę, przysługuje urlop wypoczynkowy, który udzielany jest według zasad opisanych w dziale IX [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link].
[srodtytul]Pierwszy odpoczynek[/srodtytul]
W rozumieniu kodeksu pracy młodocianym jest osoba, która ukończyła 16 lat, a nie przekroczyła 18. Nieletni mogą wykonywać pracę zarobkową w ramach stosunku pracy w celu przygotowania zawodowego (jeśli nie mają zawodowych kwalifikacji) bądź przy pracach lekkich. Uprawnienia urlopowe pracownik młodociany nabywa bez względu na rodzaj umowy. Póki taki pracownik nie osiągnie pełnoletności, dłuższy urlop przysługuje mu na szczególnych zasadach. Później już jest traktowany jak zwykły pracownik.
Prawo do swojego pierwszego urlopu młodociany zyskuje z upływem sześciu miesięcy od rozpoczęcia pracy – w wymiarze 12 dni roboczych. Chodzi tu o pierwsze zatrudnienie w życiu na podstawie angażu pracowniczego.
Natomiast z upływem roku pracy młodociany uzyskuje prawo do urlopu w wymiarze 26 dni roboczych. I trzeba tu dodać, że pierwszy urlop kumuluje się z tym należnym po roku pracy, co oznacza, że po tym roku młodociany może iść na 38-dniowy wypoczynek. Z każdym kolejnym rokiem kalendarzowym – od 1 stycznia, pracownik ma prawo do dalszych wakacji.