- rzeczy pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Stanowi tak art. 3 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (DzU nr 125, poz. 874 ze zm.). Jeżeli czytelnik zatrudnia kierowców na umowach o pracę i prowadzi działalność gospodarczą, to – spełniając pozostałe wymogi – wykonuje transport drogowy. Może więc zlecać szoferom pracę nie dłuższą niż dziesięć godzin na dobę. Do 12 godzin na dobę wolno natomiast pracować etatowym kierowcom w szkołach. Te ostatnie nie są bowiem przedsiębiorcami i nie wykonują wobec tego transportu drogowego.
Kierowcy nie mogą pracować w wydłużonych normach czasu pracy codziennie. Dłuższą pracę jednego dnia trzeba zrekompensować krótszą kiedy indziej albo dniem wolnym. Czytelnik musi zatem planować czas pracy tak, by w sumie w całym okresie rozliczeniowym pracownik nie przekroczył obowiązującego go wymiaru. Przykładowo w styczniu 2008 r. wynosi on 176, a w lutym 168 godzin.
Uwaga! Zasadniczo okres rozliczeniowy w równoważnym czasie pracy nie może przekroczyć jednego miesiąca. Jednak w szczególnie uzasadnionych wypadkach wolno go wydłużyć do trzech miesięcy, a przy pracach uzależnionych od pory roku lub warunków atmosferycznych – nawet do czterech.
– A czy w mieszanym systemie czasu pracy też nie wolno wydłużyć dobowej normy do 12 godzin w transporcie drogowym? – pytają przedsiębiorcy. Są wątpliwości co do tego. W przepisach (art. 19 ustawy o czasie pracy kierowców) brakuje bowiem wyraźnego ograniczenia. Większość ekspertów uważa jednak, że nie. Jeżeli zatem pracodawca będący przedsiębiorcą łączy równoważny system czasu pracy z przerywanym, to w transporcie drogowym nie może wydłużyć dobowej normy do 12 godzin.
Przewoźnik autobusowy zatrudnia kierowców do regularnego przewozu osób pojazdami mieszczącymi więcej niż dziewięć osób. Pracują oni w systemie mieszanego czasu pracy następująco:
