Walczewski: Hammurabi nie był łagodniejszy od Collinsa, ale lepiej zorientowany

W czwartek 16 lutego 2023 r. ogłoszone zostało stanowisko Rzecznika Generalnego TSUE w sprawie C-520/21 i wywołało burzę połączoną z negatywną reakcją giełdy. Banki i Komisja Nadzoru Finansowego, a także inne podmioty wyrażają swoje najwyższe zaniepokojenie, wskazując na porażające skutki finansowe tej opinii. To zrozumiałe, że opinia cieszy tych, dla których oznacza niemałe korzyści (tzw. frankowiczów), a także zyski całego „przemysłu” zajmującego się obsługą roszczeń tego rodzaju. Są jednak ważkie powody, by sądzić, że pytanie skierowane do TSUE zawiera błędy, które niezauważone przez Rzecznika wpłynęły na treść odpowiedzi. Podważają one adekwatność opinii w odniesieniu do rzeczywistego problemu, na który należało udzielić odpowiedzi. Nadto, w czasie pomiędzy zadaniem pytania a publikacją opinii dokonała się znacząca metamorfoza orzecznictwa krajowego. Przez co pytanie nabiera innego sensu i znaczenia, a odzwierciedleniem są opisane wyżej reakcje nieznające precedensu. Konieczne jest więc skrótowe wyjaśnienie, o co chodzi w sporach tzw. frankowiczów z bankami. Nadto, autor nie przeczy i podziela słuszność materiałów i źródeł powołanych w opinii, wskazując jednak na istotne wady przeprowadzonego na ich podstawie rozumowania.