Ustawa z 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej wprowadziła jednolite zasady stosowania środków w niej ujętych przez wszystkie uprawnione formacje. Przed wejściem w życie tego aktu prawnego każda służba działała na podstawie odrębnych przepisów, co było niekorzystne zarówno dla podmiotów uprawnionych do ich używania lub wykorzystywania, jak i osób, wobec których były stosowane. Stan taki powodował narastanie chaosu związanego zwłaszcza z interpretacją licznych regulacji prawnych.
