Pracownik, który nie może podjąć pracy z powodu własnej niedyspozycji chorobowej, choroby dziecka lub innego członka rodziny, musi tę okoliczność odpowiednio udokumentować. Podstawą do usprawiedliwienia tej nieobecności jest prawidłowo wypełnione zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA.
Pracownica przyniosła zwolnienie lekarskie w związku z opieką nad chorym siedmioletnim synem. Wystawiono je 3 listopada 2014 r. na okres od 7 do 21 listopada. Poinformowaliśmy ją o braku prawa do zasiłku opiekuńczego, ponieważ zwolnienie lekarskie zostało błędnie wystawione. Lekarz wydał je od czwartego dnia po przeprowadzeniu badania. Z wyjaśnień pracownicy wynika, że z wizytą u lekarza była z małżonkiem, który w tym dniu otrzymał zwolnienie na opiekę nad tym dzieckiem od 3 do 6 listopada 2014 r. Czy w tej sytuacji można podjąć wypłatę? – pyta czytelnik.
To zaświadczenie lekarskie stanowi podstawę do ustalenia prawa i wypłaty zasiłku opiekuńczego nad chorym dzieckiem. Zostało bowiem wystawione na okres rozpoczynający się nie później niż czwartego dnia po dniu badania, a badanie przeprowadzono w okresie wcześniej orzeczonej niezdolności do pracy. Zatem lekarz wystawił zaświadczenie zgodnie z zasadami orzekania o czasowej niezdolności do pracy.
Płatna opieka
Pracownik, któremu choruje dziecko lub członek rodziny, może – zgodnie z art. 32 ust. 2 i 3 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 159 ze zm., dalej ustawa zasiłkowa) – ubiegać się o zasiłek opiekuńczy. W tym celu musi przedłożyć zaświadczenie lekarskie, wystawione na druku ZUS ZLA (art. 59 ust. 14 ustawy zasiłkowej).
Takie zaświadczenie musi być jednak wystawione zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki socjalnej z 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.