Zasiłek i wynagrodzenie chorobowe

[b]- Czy dzień, za który pracownik dostał wynagrodzenie a wieczorem poszedł do lekarza i otrzymał zwolnienie lekarskie od tego właśnie dnia, w którym jeszcze pracował, wlicza się do 182 dni okresu zasiłkowego? [/b]– pyta czytelnik.

Tak, dzień pracy, za który pracownik otrzymał zapłatę, będący jednocześnie pierwszym dniem zwolnienia lekarskiego wchodzi do 182-dniowego okresu zasiłkowego.

[srodtytul]Po zajęciach do medyka[/srodtytul]

Zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub konieczności osobistego sprawowania przez pracownika opieki nad chorym członkiem rodziny (ZUS ZLA) wystawia się:

- wyłącznie po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia ubezpieczonego (lub chorego członka rodziny),

- na okres od dnia, w którym przeprowadzono badanie, lub od dnia bezpośrednio następującego po dniu badania.

Tak stanowi § 1 – 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=9EF7D0235DE32C2C5FF73160299B2713?id=79144]rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 65, poz. 741 ze zm.)[/link].

Stąd pracownikowi, który po pracy udał się do lekarza, zaświadczenie lekarskie mogło być wystawione od tego dnia (dnia badania), mimo że w firmie obecność została już zaliczona. Skoro tak, to za ten dzień pracownikowi przysługuje pełne wynagrodzenie, wynikające z angażu, jak za czas przepracowany. Ta zasada wynika wprost z art. 80 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=9EF7D0235DE32C2C5FF73160299B2713?id=79144/]kodeksu pracy[/link].

Natomiast za czas jej nieświadczenia podwładny zachowuje prawo do odpłatności, ale tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.

Jedną z takich szczególnych absencji jest choroba uniemożliwiająca stawienie się w firmie i normalne wykonywanie codziennych obowiązków. Za łącznie 33 dni niedyspozycji w roku kalendarzowym, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, za 14 dni, chory ma prawo do tzw. wynagrodzenia chorobowego, płatnego z budżetu pracodawcy, wynoszącego 80 proc. wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu (art. 92 k.p.). Po upływie tych okresów pracownik nabywa prawo do zasiłku finansowanego przez ZUS.

[srodtytul]Jakie pieniądze[/srodtytul]

Wynagrodzenie chorobowe obliczane jest według analogicznych zasad, jakie obowiązują przy ustalaniu zasiłku chorobowego. Wypłaca się je za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. Nie przysługuje ono w takich samych przypadkach, w których nie należy się zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego.

Z kolei zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia (art. 12 ust. 1 [link=http://]ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia w razie choroby i macierzyństwa, DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512[/link], dalej ustawa zasiłkowa).

Oznacza to, że pracownik nie może dostać wynagrodzenia chorobowego za dzień, za który przysługuje mu wynagrodzenie za pracę. Wypłata niższego, bo 80-proc. wynagrodzenia chorobowego za dzień normalnej pracy byłaby dla pracownika krzywdząca. Do lekarza poszedł bowiem dopiero po godzinach.

[srodtytul]Co się wlicza, a co nie[/srodtytul]

Zasiłek chorobowy przysługuje przez czas trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z powodu:

- konieczności poddania się badaniom lekarskim, przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów,

- przebywania w odpowiednim zakładzie stacjonarnym na leczeniu odwykowym uzależnienia od alkoholu lub od środków odurzających,

- wydanej decyzji przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Okres zasiłkowy, bo tak nazywa go ustawa zasiłkowa, trwa nie więcej niż 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – maksymalnie 270 dni. Zalicza się do niego:

- wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy i także okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn już wyżej wymienionych,

- okresy niezdolności do pracy, za które pracownik zachował prawo do wynagrodzenia.