Wirtualne waluty wbrew początkowym spekulacjom nie stały jedynie przejściowym trendem w gospodarce, lecz są rozwijane i wykorzystywane jako środki płatnicze czy inwestycyjne. Pozwalają one na dokonywanie błyskawicznych międzynarodowych płatność bez jakiegokolwiek podmiotu pośredniczącego (nadzorującego). Do transferu środków przy pomocy kryptowalut dochodzi bowiem bez udziału banków czy innych instytucji finansowych bądź płatniczych. Dodatkowym „atutem” waluty wirtualnej jest to, że płatności mogą być dokonywane niemalże anonimowo, a zatem uczestnicy obrotu mają korzystania z systemów płatności bezgotówkowej w sposób charakterystyczny dla pieniądza fiducjarnego — bez kontroli tożsamości. Anonimowość wirtualnej waluty niesie jednak za sobą ryzyko wykorzystania jej jako środka płatniczego w działaniach przestępczych, w tym również wykorzystania tego instrumentu w procederze prania brudnych pieniędzy.