Zarządzanie współczesnym przedsiębiorstwem to nie tylko dbanie o jego rozwój w sferze operacyjnej, ale też podejmowanie szeregu trudnych, jednorazowych decyzji w sferach inwestycyjnych. O ile ławo managerom jest wyznaczyć standardy dopuszczalnego ryzyka biznesowego (zgodnie z zasadą business judgement rule) w prowadzeniu bieżących spraw, to każdy ruch w sferze wykraczającej poza podstawową działalność gospodarczą jest wyjściem poza sferę komfortu organu zarządzającego. Trudno wymagać od członków takiego organu, że posiądą pełną wiedzę prawniczą lub ekonomiczną, choć w praktyce budowa organu z osób uzupełniających wzajemnie swe kompetencje zaczyna być normą w dużych przedsiębiorstwach (w instytucjach finansowych wynika wprost z przepisów lub rekomendacji nadzorczych).