Zobowiązań pieniężnych dłużnika (a zarazem sprawcy przestępstwa) w następstwie popełnienia przestępstwa nie można traktować jednakowo. Wierzycielem może być Skarb Państwa albo inne podmioty.
Zasadniczo wszystkie wierzytelności podlegają zgłoszeniu do masy upadłości (art. 236 i nast. ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe; p.u.). Dotyczy to także należności pochodzących z przestępstwa. Syndyk nie wciąga jednak tych należności na listę z urzędu. Co do zasady kary grzywny podlegają zaspokojeniu (w miarę posiadanych na to środków) w kategorii trzeciej (art. 342 ust. 1 pkt 3 p.u.), a „inne” należności w kategorii drugiej (art. 342 ust. 3 p.u.). Kategoria druga służy zaspokojeniu „typowych”, „popularnych” zobowiązań upadłego.