Gwałtowny wzrost cen materiałów, nośników energii i kosztów pracy, który wystąpił w ostatnich latach na rynkach globalnych i w Polsce, nadał nowe znaczenie art. 3571 Kodeksu cywilnego (k.c.) jako podstawy sądowej modyfikacji wynagrodzenia w długoterminowych kontraktach na roboty budowlane [przepis ten umożliwia sądową zmianę warunków umowy, jeżeli po jej zawarciu nastąpiły wyjątkowe i nieprzewidywalne zmiany okoliczności – klauzula rebus sic stantibus ]. W projektach infrastrukturalnych, w których cykl życia inwestycji obejmuje fazę realizacji, okres zgłaszania wad oraz wieloetapowe rozliczenie, kluczowe jest pytanie nie tylko o przesłanki materialne klauzuli rebus sic stantibus, lecz przede wszystkim o granicę czasową dopuszczalności powództwa. Po przekroczeniu owej granicy sąd nie może już ukształtować stosunku zobowiązaniowego, który wygasł, a powództwo podlega oddaleniu niezależnie od zasadności roszczenia co do meritum.