Wejście w życie ustawy o fundacji rodzinnej otworzyło nowy rozdział w planowaniu sukcesyjnym i strukturyzowaniu majątku prywatnego. Nie tylko z uwagi na właściwie nieograniczone możliwości dywersyfikacji majątku fundacji pomiędzy poszczególne (dozwolone dla fundacji) klasy aktywów, ale także – jego dywersyfikacji geograficznej. Ma to niebagatelne znaczenie, ponieważ zwykle zamysłem fundatorów jest, by zakładane przez nich fundacje działały przez pokolenia – a w takim przypadku samo inwestowanie na rosnącym i coraz ciekawszym produktowo krajowym rynku może okazać się niewystarczające, by sprostać wyzwaniu ciągłego powiększania majątku. Kolejna sprawa to samo bezpieczeństwo inwestowania – tu oparcie się na gospodarczo i geopolitycznie różnych strefach jest po prostu strategicznym minimalizowaniem ryzyka.