Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (DzU nr 166, poz. 1608; dalej uzpt) ,,wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego lub ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu ustala się, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało".
Na pierwszy rzut oka literalna wykładnia tego przepisu nie stwarza problemów interpretacyjnych. Jednak sytuacja komplikuje się, gdy agencja pośrednictwa pracy korzysta z elastycznych form zatrudniania pracowników tymczasowych, jak np. na pół etatu, 1/4 czy 1/6 etatu. W praktyce zdarza się to dość często. Wtedy zastosowanie wskazanego przepisu może powodować duże wątpliwości.
Agencje pośrednictwa pracy niejednokrotnie stają przed koniecznością obliczania wymiaru urlopu wypoczynkowego oraz ekwiwalentu pieniężnego zamiast wypoczynku w naturze.
Zamiast wolnego
Ponieważ opierają się wówczas na dyspozycji art. 17 ust. 4 uzpt, powstaje problem z jego naliczeniem dla osoby zatrudnionej w niepełnym wymiarze czasu pracy. Wówczas – w zależności od swojego grafiku – może on przepracować tę samą liczbę godzin w różnej liczbie dni pracy.
Stawka za dzień
Przyjmując za podstawę obliczeń np. październik 2012 r., jako normatyw czasu pracy należy ustalić 23 dni. Zgodnie z art. 17 ust. 1 uzpt, pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze 2 dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji pracodawcy użytkownika. Obliczając wysokość ekwiwalentu za urlop pracownika tymczasowego, należy najpierw obliczyć wynagrodzenie przysługujące mu za jeden dzień urlopu. Oznacza to, że trzeba podzielić pensję uzyskaną przez pracownika w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które ona przysługiwała.