Zmiana warunków pracy i płacy przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników zobowiązuje go do stosowania tzw. ustawy o zwolnieniach grupowych. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 17 maja 2007 r., uznając, że ustawę z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników stosuje się także do wypowiedzenia zmieniającego. Tak więc pracodawca, który wszystkim lub części pracowników ma zamiar obniżyć pensje, będzie musiał się liczyć z wypłatą odpraw, gdy pracownicy nie przyjmą nowych warunków.
Jeśli jednak oferta była korzystna dla pracownika albo gdy zmiana warunków pracy miała przyczyny leżące po stronie pracownika, np. zła ocena jego pracy, to odprawa nie zostanie wypłacona.
Wielokrotnie na ten temat wypowiadał się Sąd Najwyższy. I tak, w wyroku z 12 sierpnia 2009 r. sędziowie uznali, że rozwiązanie umowy o pracę na skutek odmowy przyjęcia proponowanych warunków zatrudnienia może stanowić współprzyczynę tego rozwiązania. Zdaniem sądu zasadnicze znaczenie ma w takiej sytuacji ocena, czy proponowane warunki były na tyle niekorzystne, że można było z góry zakładać, iż pracownik ich nie przyjmie, a ocena tej okoliczności należy do sądu II PK 38/09.
Z kolei w wyroku z 21 sierpnia 2008 r. SN uznał, że odmowa przyjęcia nowych warunków pracy noszących znamiona szykany, a także nieprzyjęcie warunków wyraźnie z jakiegoś powodu niedogodnych dla pracownika nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że przyczyny rozwiązania stosunku pracy leżą wyłącznie po stronie zakładu pracy (sygn. akt II PK 67/08).
masz pytanie, wyślij e-mail do autora t.zalewski@rp.pl
