PIT: do którego źródła przychodów zaliczyć wydatki zwrócone wyrokiem sądu

Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 października 2016 r. (ITPB1/4511-708/16-1/HD).

W omawianym stanie faktycznym podatnik (dalej: podatnik lub wnioskodawca), prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, zajmował się dostawą towarów do spółki A (dalej: spółka). Spółka pobierała od wnioskodawcy opłaty:

1) za usługi konsultacji handlowej (oceny rynku i sklepów przez spółkę),

2) za usługę umieszczenia nazwy dostawcy w urodzinowej karcie okolicznościowej,

3) z tytułu usług marketingowych (wydawanie gazetki promocyjnej),

4) z tytułu bonusu procentowego.

Warunki opłat nie podlegały negocjacjom, zgoda na ich pobranie warunkowała możliwość współpracy i dostaw. Zaoferowanie niższej ceny stanowiło jedyną możliwość uniknięcia opłat.

W związku z tymi opłatami i towarzyszącymi im warunkami, podatnik skierował przeciwko spółce pozew. Roszczenia wnioskodawcy były oparte na art. 18 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Sąd prawomocnym wyrokiem z 22 października 2015 r. rozstrzygnął sprawę na korzyść podatnika. Zdaniem sądu:

1) opracowania sporządzane w ramach usługi konsultacji handlowych miały charakter ogólnikowy i w istocie wykonywane były w interesie spółki;

2) wydawanie urodzinowej karty nie było świadczeniem na rzecz podatnika, gdyż nie mogła ona stanowić nośnika reklamy marki podatnika – nie można mówić o usłudze reklamy, gdy zamieszcza się logo firmy bez powiązania go z konkretnymi towarami, a kartę wydaje się raz w roku;

3) działalność marketingowa służyła zwiększeniu sprzedaży towarów w momencie, gdy były już własnością spółki, więc była prowadzona w jej interesie;

4) rabaty i bonusy były narzucone wnioskodawcy, nie podlegały negocjacjom, a ponadto bonus był warunkiem przyjęcia towarów przez spółkę.

Sąd zasądził na rzecz podatnika kwotę X wraz z ustawowymi odsetkami (dla części X1 od 3 lipca 2013 r. do dnia zapłaty, a dla części X2 od 12 marca 2015 r. do dnia zapłaty) oraz zwrot kosztów procesu, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Kwoty X1 i X2 stanowiły zwrot wpłaconych nienależnie kwot brutto (wraz z podatkiem od towarów i usług). Jako że roszczenia były zobowiązaniami bezterminowymi, roszczenia o odsetki zostały uwzględnione od dat wezwań do zapłaty.

Z tego powodu powstały u podatnika wątpliwości:

1) czy do przychodów należy zaliczyć cały zwrot ze spornych faktur, czy tylko tę część zwrotu (kwotę X1), która została zaliczona uprzednio do kosztów uzyskania przychodów;

2) czy trzeba zaliczyć do przychodów zwrócone koszty postępowania sądowego i zasądzonych odsetek;

3) do którego źródła przychodu przypisać przychód z odsetek;