Potwierdził to [b]NSA w wyroku z 27 stycznia 2009 r. (I FSK 1828/07)[/b].
Spółka miała wątpliwości, czy może rozliczyć faktury korygujące w miesiącu ich wystawienia niezależnie od potwierdzenia odbioru przez kontrahentów. Wskazała przy tym, że § 16 ust. 4 rozporządzenia ministra finansów z 25 maja 2005 r., który uzależniał możliwość uwzględnienia faktur korygujących przy obliczaniu obrotu od potwierdzenia ich odbioru przez kontrahenta, wykraczał poza zakres upoważnienia ustawowego. Przepisy ustawy nie przewidywały bowiem takiego warunku.
Organy podatkowe nie zgodziły się z tym stanowiskiem i wskazały na jednoznacznie brzmiący § 16 ust. 4 rozporządzenia. Zdaniem fiskusa w tej sprawie nie było przesłanek, aby pominąć przepis rozporządzenia.Spółka wniosła skargę do WSA, który uchylił decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie organu I instancji. Sąd uznał, że minister finansów przekroczył delegację ustawową i przepisy § 16 ust. 4 rozporządzenia wykraczają poza zakres upoważnienia ustawowego, a ponadto były niezgodne z art. 29 ustawy o VAT.
Sprawa trafiła do NSA, który oddalił skargę kasacyjną. Podkreślił, że [b]minister finansów przekroczył zakres upoważnienia ustawowego i w sposób niedopuszczalny przerzucił obowiązki kontrolne na samych podatników. [/b]WSA prawidłowo interpretował § 16 ust. 4 rozporządzenia ministra finansów z 25 maja 2005 r. i wskazał na jego niekonstytucyjność. Sądy administracyjne mają obowiązek stosować konstytucję przy interpretacji przepisów i przy określaniu zakresu obowiązków podatkowych mogą pominąć przepis rangi podustawowej.
[i] Autorka jest członkiem Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]