W 2021 r. firma uznała, kierując się aktualną sytuacją gospodarczą, że dalsze utrzymywanie urządzenia jest nieekonomiczne. Podjęła więc decyzję o jego sprzedaży. Znalazła kupca, który zapłacił 475 tys. dolarów. Spółka poniosła więc stratę na transakcji.
Czy może ją rozliczyć w kosztach CIT? Spółka twierdzi, że tak. Argumentuje, że wydatki na nabycie, montaż oraz instalację maszyny były racjonalne ekonomicznie. Zakup urządzenia był inwestycją, która miała generować przychody w przyszłości. Jego uruchomienie może być odwlekane w czasie, firmie wolno się też z projektu całkowicie wycofać. Takie działanie mieści się w normach prowadzenia działalności gospodarczej.
Spółka podkreśla też, że sprzedaż maszyny po cenie niższej, niż wynika z ksiąg rachunkowych jest działaniem ekonomicznie poprawnym oraz racjonalnym. Uwzględniona w niej bowiem została utrata wartości na skutek upływu czasu oraz postępu technologicznego, a także zwiększone ryzyko inwestycyjne związane z aktualną sytuacją gospodarczą spowodowaną epidemią koronawirusa.
Firma dodaje, że w tej sprawie nie ma zastosowania wyłączenie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, ponieważ środek trwały nie utracił przydatności w wyniku zmiany rodzaju działalności gospodarczej.
Co na to fiskus? Nie zgodził się na rozliczenie straty na sprzedaży maszyny. Przyznał jednak, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki na jej zakup oraz instalację i montaż.
Skarbówka powołała się na z art. 15 ust. 4f ustawy o CIT. Z przepisu tego wynika, że koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie ich zbycia lub likwidacji. Zdaniem fiskusa przedsiębiorca rozliczający w podatkowych kosztach wydatki na takie zaniechane przedsięwzięcie powinien wykazać, że podejmując je, zakładał uzyskanie przychodów. Z opisu sprawy wynika, że ten warunek został spełniony.
