Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny ?w wyroku z 5 grudnia 2013 r. (I FSK ?1710/12).
Spółka z o.o. prowadzi działalność ?w zakresie produkcji i sprzedaży asortymentów węglowych. Podstawą do określenia jakości każdej odebranej partii węgla w zakresie jego parametrów handlowych są wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzone przez sprzedającego i kupującego. Na podstawie wyników takich badań ustalana jest ostateczna cena węgla, różniąca się niekiedy od ceny z pierwotnych faktur wystawianych kontrahentom, którym spółka sprzedaje węgiel. Skutkuje to koniecznością dokonania rozliczeń wtórnych pomiędzy spółką a kontrahentami, ?a w konsekwencji wystawieniem faktury korygującej przez skarżącą. Spółka zadała pytanie: czy w wypadku, gdyby w rozliczeniu finansowym wtórnym wystąpiły zarówno zwiększenia, jak i zmniejszenia należnego podatku od towarów i usług, można wystawić jedną zbiorczą fakturę korygującą per saldo?
Na tak postawione pytanie spółka odpowiedziała twierdząco. Zaznaczyła jednak, że w jej ocenie zbiorcze faktury korygujące in plus należy rozliczać w miesiącu ich wystawienia, natomiast in minus w miesiącu otrzymania potwierdzenia odbioru faktury.
Organ podatkowy nie podzielił stanowiska spółki. Wskazał, że zmniejszanie lub zwiększanie obrotu nie może być dokonane w postaci jednej faktury zbiorczej. Różne są bowiem terminy umożliwiające jego zmniejszanie bądź zwiększanie.
WSA wyrokiem z 20 czerwca 2012 roku (III SA/Gl 693/12) uchylił interpretację, stwierdzając, że podatnik może wystawić fakturę zbiorczą i nie ma znaczenia, czy jest ona in plus czy in minus.