- Spółka A z siedzibą w Polsce dokonuje dostawy towaru do kontrahenta B z siedzibą w Hiszpanii. Dostawa odbywa się na warunkach EXW Warszawa (wg Incoterms 2010) - prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na kontrahenta z Hiszpanii zostaje przeniesione w Warszawie. Kolejno podmiot B z Hiszpanii dokonuje dostawy na rzecz podmiotu C z siedzibą w USA. Ta dostawa jest realizowana na warunkach FCA Łódź. Wtedy też dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. To zwyczajowo stosowane zasady w obrocie między tymi firmami.
Załóżmy również, że od tej zasady istnieje wyjątek, tzn. spółka A w przypadku pierwszej dostawy dokonanej na rzecz podmiotu B z Hiszpanii nadal dokonuje dostawy na warunkach EXW Warszawa (w tym miejscu następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), natomiast podmiot B z Hiszpanii dokonuje dostawy na rzecz ostatniego w kolejności kontrahenta C (podmiotu z USA) na warunkach CIP/CPT – miasto wskazane przez ostatecznego odbiorcę w USA. Jak ustalić, która dostawa jest ruchoma, a która nieruchoma w obu przypadkach, uwzględniając zmianę przepisów VAT i orzecznictwo TSUE? – pyta czytelnik.
W przypadku standardowych zasad współpracy, poszczególne transakcje w łańcuchu odbywają się według następujących reguł:
- między polską spółką A a kontrahentem B z Hiszpanii – warunki EXW Warszawa,
- między podmiotem B z Hiszpanii a podmiotem C z USA – warunki FCA Łódź.