Zmiana definicji eksportu towarów ma konsekwencje w odniesieniu do rozliczania przemieszczanych towarów jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Obecnie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT stanowi, że za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
Ustawodawca w art. 13 ust. 4 ustawy o VAT określa przypadki, w których przemieszczenia towarów nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W pkt 4 tego artykułu wskazano sytuację, w której towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem, że podatnik posiada dokument celny potwierdzający objęcie tych towarów procedurą wywozu.
Zatem objęcie procedurą wywozu z Polski towarów, które są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego, w celu dokonania tam finalnego wywozu poza granice Unii Europejskiej, oznacza, że występuje w tym przypadku eksport towarów z terytorium kraju, a nie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Nowelizacja w art. 13 ust. 4 dotyczy m.in. wskazanego powyżej punktu 4. Mianowicie od 1 kwietnia 2013 r. nie będzie się uznawać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów takiego przemieszczenia, w którym towary będą przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika.
