Na etacie powinien jednak wykonywać inne czynności niż reprezentowanie spółki i prowadzenie jej spraw. To bowiem jego obowiązek jako wspólnika.
Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 14 stycznia 1993 r. (II UZP21/92): "Wspólnik spółki cywilnej nie może zawrzeć ze wspólnikami tej spółki umowy o pracę, której przedmiotem byłoby prowadzenie lub reprezentowanie spraw spółki". Sąd dopuścił jednak możliwość zatrudnienia w spółce wspólnika, który wykonuje pracę niezwiązaną z tymi czynnościami, np. zatrudnia się w związku z posiadanymi kwalifikacjami.
Jak rozliczyć jego wynagrodzenie? Art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zabrania zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wartość własnej pracy podatników. Na tej podstawie organy podatkowe uważają, że pensja wspólnika nie może być kosztem dla niego samego. Ale pozostali wspólnicy mogą odliczyć jego wynagrodzenie.
Tak wynika z interpretacji Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z 19 lipca br. (1435/FB2/415/26a/07/ES). Dotyczy ona wspólnika spółki komandytowej, który prowadzi działalność, doradzając na rynku nieruchomości. Zamierza świadczyć swoje usługi także dla spółki. Jego wynagrodzenie może być kosztem tylko dla pozostałych wspólników. Urząd podkreślił jednak, że wykonywane przez wspólnika usługi nie mogą być czynnościami związanymi z prowadzeniem spraw spółki oraz nie powinny pokrywać się z zakresem prowadzonej przez nią działalności. Tu uwaga - z art. 121 kodeksu spółek handlowych wynika, że nie prowadzi spraw spółki komandytariusz (chyba że inaczej postanowiono w umowie spółki).
Podobny pogląd ten sam urząd skarbowy przedstawił w interpretacji z 18 lipca br. (1435/FB2/415/26/ 07/ES) dotyczącej pensji wspólnika zatrudnionego w spółce na podstawie umowy o pracę.
