Dyscyplinarka za wykradanie danych osobowych

Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 11 września 2014 r. (II PK 49/14).

Stan faktyczny

Pracownica była zatrudniona na stanowisku specjalisty marketingu i sprzedaży. Jako jedna z niewielu osób miała dostęp do poufnych danych pracodawcy. W czasie zatrudnienia zdarzało się, że wysyłała je na swoje prywatne konto e-mail. Czasem korzystała z tego konta w służbowej korespondencji z przełożonymi.

Po tym, gdy strony postanowiły rozwiązać umowę za porozumieniem (ale jeszcze w czasie zatrudnienia), pracownica przesłała szereg poufnych danych pracodawcy na swoje prywatne konto e-mail. Były tam m.in. wykazy potencjalnych i aktualnych klientów kobiety. Po rozwiązaniu umowy pracownica miała rozpocząć zatrudnienie u konkurencji. Pracodawca dyscyplinarnie rozwiązał z nią umowę o pracę, wskazując jako przyczynę wysyłanie poufnych danych na prywatny e-mail.

Rozstrzygnięcie

Sąd rejonowy uwzględnił odwołanie pracownicy i zasądził na jej rzecz odszkodowanie. Uznał, że fakt wysyłania poufnych informacji na prywatne konto nie jest jednoznaczny z ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych (m.in. dlatego, że nie udowodniono przekazania tych informacji osobom trzecim).

Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo. Uznał, że działanie powódki stanowiło ciężkie naruszenie jej podstawowych obowiązków. Podkreślił także, że powódka nigdy wcześniej tak masowo nie przesyłała sobie informacji pracodawcy jak w okresie po zawarciu porozumienia.

Sąd Najwyższy podzielił stanowisko sądu okręgowego i oddalił skargę kasacyjną. Stwierdził, że bazy klientów stanowią informację handlową o wymiernej wartości, a wysłanie takich danych na prywatne konto email stanowi ich niedozwolone wykorzystanie.

Zdaniem eksperta

Łukasz Chruściel, partner w kancelarii Raczkowski Paruch, kieruje biurem kancelarii w Katowicach

Stanowisko Sądu Najwyższego zasługuje na pełną aprobatę. Wynika z niego, że powódka wysyłała dane pracodawcy na prywatne konto e-mail w dwóch przypadkach:

- w związku z pracą i wykonywaniem obowiązków służbowych (co było akceptowane przez przełożonych, gdyż oni także komunikowali się z pracownicą za pośrednictwem jej prywatnego e-maila), oraz

- w związku z odejściem z pracy i chęcią uzyskania danych, które mogą być przydatne podczas zatrudnienia u konkurencji.

Argumenty podnoszone przez powódkę w analizowanej sprawie (wcześniejsze korzystanie z prywatnego maila w kontaktach z przełożonymi) były niezasadne. Kobieta wysłała szereg danych firmy na miesiąc przed terminem rozwiązania umowy. Oczywiste było, że zamierzała je wykorzystać podczas zatrudniania u konkurencji.