Żądanie udostępnienia danych nie jest jeszcze ich przetwarzaniem

Zbierać znaczy tyle, co „w jakimś miejscu zgromadzić jakieś rzeczy, przedmioty" (www.sjp.pwn.pl). A z tego wynika, że pojęcie to odnosi się tylko do dóbr materialnych, co z kolei nakazuje uznać, że o zbieraniu danych osobowych w rozumieniu ustawy można mówić jedynie wówczas, gdy następnie zostaną one utrwalone.

W tym miejscu należy także przytoczyć opinię Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mianowicie w wyroku z 8 września 2009 r. (I OSK 1377/2008) uznał on, że chronologiczne zestawienie opisanych w art. 7 pkt 2 ustawy czynności, wskazuje na to, że przetwarzanie danych osobowych zaczyna się od etapu ich pozyskania (zbierania) i przebiega przez utrwalenie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i kończy się na etapie usunięcia danych. Stanowisko to pozwala przyjąć, że użyte w definicji pojęcie „zbieranie" należy interpretować jako pojęcie „pozyskanie", którego nieodłącznym atrybutem jest posiadanie.

Przesłanki umorzenia

Wreszcie, stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy, w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych generalny inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w szczególności wnioskuje o: usunięcie uchybień, uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych, zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane, wstrzymanie ich przekazywania do państwa trzeciego, ich zabezpieczenie lub przekazanie ich innym podmiotom, wreszcie usunięcie danych osobowych.

Z tego artykułu wynika, że przedmiotem postępowań przed generalnym inspektorem jest istnienie procesu przetwarzania danych osobowych. A, jak już zauważono, bank jedynie wystąpił o udostępnienie danych osobowych skarżących w związku z procedurą nawiązania współpracy. Te nie zostały jednak udostępnione, w związku z czym zakończono procedurę zmierzającą do zawarcia umowy agencyjnej. Bank nie pozyskał zatem i nie utrwalił danych osobowych w ramach zakwestionowanej przez skarżących procedury. W tym przypadku nie było zatem mowy o ich przetwarzaniu.

Wojciech Rafał Wiewiórowski, generalny inspektor ochrony danych osobowych

W przypadku skargi na niewłaściwe przetwarzanie danych osobowych zadaniem GIODO jest załatwienie sprawy w zakresie określonym w treści żądania. Jednocześnie podjęte kroki mają doprowadzić do prawidłowego stosowania przepisów odnoszących się do ochrony danych. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania okaże się, że do naruszenia tych przepisów nie doszło, sprawa nie może zostać zakończona inaczej niż wydaniem decyzji o umorzeniu. Zgodnie bowiem z art. 105 kodeksu postępowania administracyjnego, do którego stosowania GIODO jest zobowiązany, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brakuje któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. Tak było w opisywanym przypadku, ponieważ skarga dotyczyła nieprawidłowego przetwarzania danych osobowych, podczas gdy w rzeczywistości do takiego procesu, w myśl przepisów, w ogóle nie doszło.