Przywrócenie do pracy pracownika chronionego korzystniejsze niż odszkodowanie

Przypadek dyrektorki ds. ekonomicznych, a zarazem członkini zarządu, która została zwolniona przez radę nadzorczą spółki w okresie ochrony w wieku przedemerytalnym, pokazuje, jak nie należy walczyć o swoje prawa przed sądem. Na to orzeczenie powinny zwrócić uwagę kobiety w ciąży i związkowcy, którzy także korzystają z ochrony zatrudnienia.

Dodatkowe pieniądze

Gdy spółka dowiedziała się, że zwolnienie jest niezgodne z prawem, przełożeni chcieli je wycofać. Dyrektorka nie wyraziła na to zgody i złożyła odwołanie do sądu z żądaniem zapłaty 575 tys. zł odszkodowania. Zamiast tego wygrała równowartość swoich pięciomiesięcznych zarobków, czyli 100 tys. zł. Gdyby zażądała przywrócenia do pracy, mogłaby dostać ponad dwa razy więcej.

Odwołując się do sądu, dyrektorka powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 listopada 2007 r. (sygn. SK 18/05), dopuszczający staranie się przez osoby bezprawnie zwolnione o wypłatę odszkodowania wyższego niż przewidziane w kodeksie pracy. Na tej podstawie zażądała wypłaty ponaddwuletnich zarobków, jakie otrzymałaby do czasu osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego (60 lat), gdyby pracodawca nie zwolnił jej niezgodnie z prawem.

Sąd rejonowy przyznał jej odszkodowanie, na podstawie art. 47

1

kodeksu pracy

, w wysokości tylko trzymiesięcznego wynagrodzenia. Sędziowie wskazali, że zgodnie z

wyrokiem Sądu Najwyższego z 6 maja 2009 r. (sygn. II PK 285/08)

odwołany członek zarządu nie może się starać o przywrócenie do pracy. Przysługuje mu jedynie roszczenie o odszkodowanie.

Sąd okręgowy przyznał zwolnionej dodatkowo równowartość dwumiesięcznego wynagrodzenia (40 tys. zł). Stwierdził, że tyle czasu brakowało jej do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury.

Umyślne zwolnienie

Była dyrektorka złożyła skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Ten skargę oddalił, argumentując, że obciążenie pracodawcy podwyższoną odpowiedzialnością jest możliwe tylko wówczas, gdy zwolniony udowodni mu umyślne działanie (sygnatura akt: II PK 76/11). – W tym wypadku powódka nie udowodniła umyślnego naruszenia przepisów przez pracodawcę podczas wypowiadania umowy – stwierdziła Jolanta Strusińska-Żukowska, sędzia Sądu Najwyższego, w uzasadnieniu tego orzeczenia. – Kiedy pracodawca chciał wycofać to wypowiedzenie jako niezgodne z prawem, powódka nie wyraziła na to zgody.