- jak również polegająca m.in. na przekazywaniu matkom próbek tych produktów bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych.
Karą za naruszenie tych zakazów była grzywna w wysokości 5000 złotych.
Drugą sankcją w zakresie znakowania żywności była kara pieniężna, wymierzana w drodze decyzji przez właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, do wysokości pięciokrotnej wartości zakwestionowanej ilości środka spożywczego (art. 103 ust. 2 pkt 1 ustawy). Moim zdaniem jednak, zgodnie z literalnym brzmieniem dotychczasowego art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy, była to sankcja za naruszenie przepisów tylko w zakresie znakowania, nie zaś za naruszenie w zakresie reklamy czy prezentacji. Mimo że w dwóch wypadkach, tj. przy środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz przy wodach, odesłanie było poczynione do przepisów regulujących zarówno znakowanie, jak i prezentację i reklamę, to z treści przepisu przewidującego sankcję wynikało, że dotyczy ona tylko nieprzestrzegania wymagań w zakresie znakowania.
[srodtytul]Jak jest[/srodtytul]
Nowy art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy tylko na pierwszy rzut oka wydaje się uporządkowaniem dotychczasowych sankcji, dość karkołomnie zapisanych. Tymczasem ustawodawca obecnie przewidział, że ten, kto nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie prezentacji, reklamy i promocji, określonych we wskazanych w tym artykule przepisach (a zatem m.in. przepisów dot. suplementów diety, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wód), podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości brutto zakwestionowanej ilości środka spożywczego.
Nowością jest, że taka kara może być wymierzona za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących reklamy, prezentacji i promocji (obok dotychczasowego znakowania).