[b]– Art. 186[sup]8[/sup] k.p. zabrania wypowiadania i rozwiązywania umowy o pracę osobie uprawnionej do urlopu wychowawczego, która złożyła wniosek o obniżenie etatu. Jak w takim razie wypowiedzieć jej warunki angażu dotyczące obniżenia dotychczasowego wynagrodzenia w związku z mniejszą ilością wykonywanej pracy?[/b] – pyta czytelniczka DOBREJ FIRMY.
Mechanizm obniżania wymiaru czasu pracy z art. 186[sup]7[/sup] k.p. nie ma nic wspólnego ze zmianą warunków umowy o pracę, wymagającą co do zasady wypowiedzenia zmieniającego. Ale po kolei.
[srodtytul]Ubywa pracy...[/srodtytul]
[b]Od 1 stycznia 2009 r. art. 186[sup]8[/sup] § 1 k.p. zakazuje wypowiadania lub rozwiązania umowy o pracę od dnia, kiedy pracownik uprawniony do korzystania z urlopu wychowawczego złożył wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy na podstawie art. 186[sup]7[/sup] k.p.[/b]
Chodzi o zmniejszenie go do wysokości nie niższej niż połowa pełnego wymiaru w okresie, w którym podwładny mógłby korzystać z urlopu wychowawczego. Przepis nie wskazuje minimalnej wielkości, o jaką pracownik może zredukować dotychczasowy etat. W niektórych firmach podwładni składają nawet wnioski o zmniejszenie zadań o 1/150 etatu, czyli o około godziny miesięcznie. Dziennie oznacza to skrócenie wykonywania zajęć służbowych o około... trzech minut. Szef nie ma jednak prawa zakwestionować takiego pisma podwładnego, a od dnia, kiedy go otrzyma, nawet przez 12 miesięcy nie przeprowadzi wobec niego żadnej kadrowej decyzji. Szczególna ochrona obowiązuje bowiem od dnia, w którym do przełożonego wpłynął wniosek o obniżenie czasu pracy, i trwa maksimum 12 miesięcy (od złożenia tego wniosku).