Czy ochrona etatu związkowca jest bezwyjątkowa

Podobnie stwierdził [b]Sąd Najwyższy w wyroku z 12 września 2000 r. (sygn. I PKN 23/00)[/b], uznając, iż „z ustawowych gwarancji wzmożonej ochrony trwałości stosunku pracy nie powinien korzystać działacz związkowy, któremu można zarzucić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i nadużywanie funkcji związkowej dla ochrony przed uzasadnionymi sankcjami prawa pracy (…). Z ustawowych gwarancji wzmożonej ochrony trwałości stosunku pracy powinien bowiem korzystać jedynie taki działacz związkowy, któremu nie można postawić zarzutu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych i korzystania z pełnionej funkcji związkowej jak ze swoistego parasola ochronnego, chroniącego go przed uzasadnionymi sankcjami prawa pracy”.

Zostało to również potwierdzone w [b]wyroku z 9 lipca 2008 r. (sygn. I PK 2/08)[/b], w którym Sąd Najwyższy wskazał, iż „nie jest przeznaczeniem prawa do ochrony określonej w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych restytucja stosunku pracy w sytuacji, w której pracownik dopuścił się szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych lub obowiązujących przepisów prawa albo szczególnie nagannego zachowania, jeżeli rodzi to uzasadnione przekonanie, że przywrócenie pracownika do pracy powodowałoby obniżenie morale pracowników lub budziło zgorszenie albo niewłaściwą ocenę takiego stanu rzeczy i wynikające z niej wnioski co do postępowania w przyszłości”.

Należy podkreślić, iż mimo naruszenia zakazu rozwiązania z pracownikiem umowy sąd pracy w niektórych wypadkach, zamiast przywrócić zainteresowanego do pracy, może zasądzić jedynie odszkodowanie.

Podsumowując, należy więc stwierdzić, iż [b]w wyjątkowych okolicznościach będzie możliwe skuteczne (to znaczy – bez zasądzenia przywrócenia do pracy) rozwiązanie umowy z działaczem związkowym.[/b] Oczywiście takie wyjątkowe okoliczności mogą dotyczyć jedynie sytuacji rażącego i ciężkiego naruszenia przez chronionych pracowników obowiązków pracowniczych bądź też przepisów prawa.