Agroturystyczne gospodarstwo nie zawsze zapłaci fiskusowi

Niektórzy w ogóle nie muszą dzielić się z fiskusem. Przywilej ten mają właściciele małych gospodarstw agroturystycznych. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT zwolnione z podatku są dochody z wynajmu pokoi gościnnych (jeżeli jest ich maksymalnie pięć) – w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym – osobom przebywającym na wypoczynku. Podobnie jest z dochodami za wyżywienie takich osób.

Na podstawie art. 10 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=404F344C39023235112B3E0C5C969B99?id=77426]ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne[/link] to zwolnienie stosuje się także do osób opłacających ryczałt.

Jak więc widać, aby skorzystać z tej preferencji, trzeba spełnić kilka warunków.

[srodtytul]Tylko na terenach wiejskich... [/srodtytul]

Pensjonat, w którym wynajmujemy pokoje, musi wchodzić w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B86391D8277DCC312396D2929896B2B4?id=182467]ustawy o podatku rolnym[/link] jest to obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

Kwatery muszą się znajdować na terenach wiejskich. Ze zwolnienia nie skorzystają więc właściciele gospodarstw, które leżą na terenie miasta. Jak stwierdził minister finansów w piśmie z 7 lutego 2006 r. (odpowiedź na zapytanie poselskie), udzielanie preferencji podatkowych podmiotom zajmującym się wynajmowaniem pokoi w miastach przeczyłoby celom wprowadzenia zwolnienia, bowiem działalność taka nie ma charakteru działalności agroturystycznej (jest to działalność zbliżona do usług hotelarskich, a więc typowej działalności gospodarczej).

Minister przypomniał też, jakie obszary można uznać za tereny wiejskie. Są to tereny gmin wiejskich oraz tereny oznaczone jako wiejskie w gminach miejsko-wiejskich.

Jak czytamy natomiast w [b]interpretacji Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 1 października 2008 r. (ITPB1/415-410/08/WM)[/b], agroturystyka to „prowadzenie działalności turystycznej przez gospodarstwa rolne zapewniające noclegi, często wraz z usługami gastronomicznymi”.

[srodtytul]... a pokoi maksymalnie pięć [/srodtytul]

Zwolnienie przysługuje, jeśli wynajmujemy maksymalnie pięć pokoi (do tej liczby nie wliczamy łazienek i kuchni). Nie ma natomiast znaczenia, ile się znajduje w nich łóżek. Potwierdził to minister finansów w piśmie z 6 marca 2003 r. (odpowiedź na interpelację poselską). Czytamy w nim, że przesłanki do zastosowania zwolnienia nie stanowi „liczba osób przebywających w wynajmowanych pokojach, jedynym kryterium jest bowiem liczba wynajmowanych pokoi”.

[ramka][b]Przykład[/b]

Pan Kowalski ma gospodarstwo na wsi.

Jego część przerobił na pensjonat. Pomieści się w nim ponad 20 osób, bo każdy pokój ma po cztery łóżka z możliwością dostawki. Ale ponieważ pokoi jest tylko pięć, pan Kowalski nie musi płacić podatku dochodowego.[/ramka]

Nie skorzystamy ze zwolnienia, jeżeli wynajmujemy pokoje w budynkach, które nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Opodatkowane więc będą zyski z wynajmu pokoi w leśniczówce. Jak czytamy [b]w interpretacji Urzędu Skarbowego w Szczytnie z 24 kwietnia 2007 r. (US-I/415-7/7/07/21380)[/b]: „budynek mieszkalny, w którym przeznaczył Pan pokój na noclegi dla turystów, nie jest położony w gospodarstwie rolnym, lecz w leśniczówce. Wobec powyższego działalność gospodarcza, którą Pan prowadził, nie podlega zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT”.

Zapłacimy podatek także wtedy, gdy mieszkają u nas inne osoby niż turyści, np. pracownicy firmy z tego samego rejonu.

[srodtytul]Rozrywki dla turystów [/srodtytul]

Letnicy korzystają też z innych atrakcji: wypożyczają rowery, biorą udział w kursach, bawią się na kuligach. Zyski z tych rozrywek będą opodatkowane. Zwolnienie obejmuje bowiem tylko dochody z wynajmu oraz wyżywienia. Jak czytamy [b]w interpretacji Urzędu Skarbowego w Kole z 15 lutego 2005 r. (PB/415-3/05)[/b]: „Zwolnieniu przedmiotowemu podlegają jedynie dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku i wyżywienia osób, dla których wynajęto te pokoje. Natomiast towarzyszące im usługi rekreacyjne (przejażdżki, kuligi, ogniska), obsługę gastronomiczną przyjęć, szkoleń, organizowanie przyjęć komunijnych itp. należy zakwalifikować do źródła przychodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, pomimo że wykonywane są przy wykorzystaniu bazy i urządzeń związanych z gospodarstwem rolnym, którego celem jest produkcja rolna, z jakiej dochody nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego. Mając na uwadze powyższe, [b]kalkulacja cenowa tzw. usługi agroturystycznej powinna wyraźnie rozdzielać odpłatność za wynajem pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku i za wyżywienie osób, dla których wynajęto te pokoje[/b] (dochód podlegający zwolnieniu od podatku dochodowego) od odpłatności za pozostałe usługi rekreacyjne (dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym)”.

[srodtytul]Kilka wariantów [/srodtytul]

Jak opodatkować dochody z wynajmu (gdy nie przysługuje zwolnienie)? Jeśli są one świadczone w ramach działalności gospodarczej, to mamy kilka możliwości. Możemy wybrać skalę podatkową lub stawkę liniową, przysługuje nam też ryczałt albo karta podatkowa.[b] Podsumowała to Izba Skarbowa w Gdańsku w interpretacji z 19 sierpnia 2005 r. (BI/005-1206/04)[/b], w której czytamy: „Wynajem pokoi gościnnych w domkach letniskowych może być uznany zarówno za działalność gospodarczą, jaki i za tzw. pobieranie pożytków cywilnych z rzeczy, które w świetle przepisów ustawy o PIT stanowią odrębne źródła przychodów. (...) do przychodu uzyskanego z tytułu wynajmu pokoi gościnnych podatnik może zastosować również (oprócz karty podatkowej – przyp. aut.) jedną z niżej wymienionych form opodatkowania:

- na zasadach określonych w ustawie o PIT według progresywnej skali podatkowej określonej w art. 27,

- według 19-proc. stawki liniowej (jeżeli najem jest prowadzony w formie działalności gospodarczej) na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT,

- w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki:

– 17 proc. (jeżeli najem jest prowadzony w formie działalności gospodarczej), lub

– 8,5 proc. (pobieranie pożytków cywilnych z rzeczy) przy spełnieniu warunków określonych w rozdziale 2 ustawy o ryczałcie”.

[srodtytul]Wydatki do kosztów [/srodtytul]

Decydując się na skalę podatkową lub stawkę liniową, możemy odliczać koszty działalności. Nie wolno tego robić przy formach zryczałtowanych. Wyższe koszty działalności to niższy podatek.

[ramka][b]Przykład[/b]

Pan Kowalski jest właścicielem pensjonatu. Płaci podatek według skali. Przed sezonem sporo zainwestował w wyposażenie – kupił rowery i kajaki dla gości, nową pościel, ręczniki, sztućce, czajniki, środki czystości, nowe meble do pokoi. Wydatki może zaliczyć do kosztów działalności i odliczyć od przychodów.

Dzięki temu zapłaci niższy podatek.[/ramka]

Rozliczając się według skali, wynajmujący zapłaci 18 bądź 32 proc. podatku. Dochody z działalności może też rozliczyć 19-proc. stawką liniową.

[srodtytul]Ryczałt i karta [/srodtytul]

Właściciel pensjonatu, który chce rozliczać działalność ryczałtem, zapłaci 17-proc. podatek. Taką stawką są obciążone usługi hoteli oraz świadczone przez obiekty noclegowe turystyki i inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Jeżeli właściciel pensjonatu serwuje swoim gościom posiłki, to od przychodu z tego tytułu płaci 3-proc. podatek (oprócz sprzedaży napojów alkoholowych mocniejszych niż 1,5 proc. – wtedy podatek wynosi 8,5 proc.).