Podczas kontroli w hotelu prowadzonym przez spółkę jawną stwierdzono, że z czterech odbiorników telewizyjnych tylko jeden był zarejestrowany. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej SA nakazał spółce niezwłoczną rejestrację trzech pozostałych, a za ich używanie od 2019 r. ustalił 2 tys. zł opłaty.
Właściciel spółki oświadczył, że prowadzi zakład pracy chronionej, jest więc zwolniony z opłat abonamentowych za radio i telewizję w myśl art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Poczta Polska uznała jednak, że spółka nie może korzystać z takiego zwolnienia, gdyż ustawa o opłatach abonamentowych nie przewiduje zwolnień z tego obowiązku ze względu na status zakładu pracy chronionej. Minister aktywów państwowych utrzymał tę decyzję w mocy, natomiast właściciel spółki zaskarżył ją do WSA w Warszawie.
Czytaj więcej:
Jego zdaniem doszło do naruszenia przepisów dwóch ustaw: o opłatach abonamentowych oraz o rehabilitacji. Przyjęto bowiem, że status zakładu pracy chronionej nie zwalnia prowadzącego go podmiotu z obowiązku uiszczania tej opłaty. Błędne jest również przekonanie orzekających organów, że katalog zwolnień od obowiązku zapłaty abonamentowej jest katalogiem zamkniętym. I że skoro w ustawie o opłatach abonamentowych nie wymieniono zwolnienia z opłat dla zakładów pracy chronionej, to nie są z niej zwolnione. WSA w Warszawie uchylił obie decyzje i umorzył postępowanie administracyjne.
– W ocenie sądu błędnie zastosowano przepisy, których wykładni dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 kwietnia 2021 r. – powiedział sędzia sprawozdawca Grzegorz Nowecki.
