Osoba fizyczna rozpoczęła niedawno działalność gospodarczą. Czy wszystkie rozliczenia finansowe związane z prowadzoną działalnością muszą być dokonywane przez nią za pośrednictwem rachunku firmowego? – pyta czytelnik.
Nie.
Wymagania związane z korzystaniem z rachunku firmowego określa art. 22 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Przewiduje on, że kontem firmowym może być rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której członkiem jest przedsiębiorca.
Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą musi następować za pośrednictwem rachunku firmowego w każdym przypadku, gdy:
- stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
- jednorazowa wartość transakcji bez względu na liczbę wynikających z niej płatności przekracza równowartość 15 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez NBP ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.
W wyroku z 4 lipca 2014 r. (sygn. I FSK 1284/13) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że choć ta regulacja składa się z dwóch punktów, nie dotyczy dwu odmiennych sytuacji. Drugi punkt stanowi uszczegółowienie pierwszego, co oznacza, że w przypadku transakcji z innymi przedsiębiorcami dla obowiązku korzystania z rachunku firmowego ważna jest ich wartość (więcej niż równowartość 15 000 euro). Ograniczenia płatności związane ze stosowaniem rachunku firmowego nie dotyczą natomiast w ogóle np. zapłaty ceny z umowy kupna-sprzedaży zawartej ze stroną niebędącą przedsiębiorcą, niezależnie do wartości tej transakcji (por. także wyrok Sądu Najwyższego z 6 lutego 2009 r., sygn. IV CSK 271/08).
W wyroku z 7 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził także, że wskazany wyżej przepis mówiący o płatnościach i zapłacie odnosi się do spełnienia świadczenia w formie pieniężnej, rozliczeń pieniężnych i tylko w tym zakresie wprowadza obowiązek regulowania należności powyżej określonej w nim kwoty za pośrednictwem rachunku firmowego. Sąd uznał za błędne stanowisko, zgodnie z którym taka regulacja uniemożliwia przedsiębiorcom realizację zobowiązań w innej formie niż zapłata za pośrednictwem rachunku firmowego, a więc np. przez zastosowanie potrącenia.
podstawa prawna: art. 22 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. DzU z 2013 r., poz. 672 ze zm.)
