Należy pamiętać, że złożenie wniosku do CEIDG-1 obejmuje tylko zgłoszenie przedsiębiorcy do ZUS jako płatnika składek. Niezależnie do tego wniosku, w terminie siedmiu dni od rozpoczęcia działalności, przedsiębiorca powinien zgłosić się do ZUS jako ubezpieczony. Jeżeli prowadzenie działalności będzie dla niego jedynym tytułem do ubezpieczeń, powinien złożyć formularz ZUS ZUA. Szczegółowe informacje w tym zakresie są dostępne na stronie internetowej: http://www.zus.pl.
Jeżeli przedsiębiorca staje się płatnikiem podatku VAT, to najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia sprzedaży towarów lub świadczenia usług objętych tym podatkiem powinien złożyć w urzędzie skarbowym druk zgłoszeniowy VAT-R. Opłata za rejestrację wynosi 170 zł. Urząd potwierdza zgłoszenie, wydając w tej sprawie decyzję administracyjną (VAT-5). Osoby posiadające podpis elektroniczny mogą złożyć VAT-R za pośrednictwem CEIDG. Na podstawie art. 113 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwalnia się od VAT sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego działalność w trakcie roku podatkowego, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności w roku podatkowym, kwoty 150 000 zł. Przedsiębiorca nie może jednak wówczas odliczać VAT zapłaconego w cenie towarów lub usług nabywanych na potrzeby własnej działalności. Można zatem podjąć decyzję o rezygnacji z takiego zwolnienia.
U.s.d. przewiduje, że przedsiębiorca ma obowiązek używania firmowego konta, jeżeli:
- ?stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
- ?jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez NBP ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.
Przedsiębiorca, który nie podlega temu ograniczeniu, może używać prywatnego konta.
Krok 5.
Pamiętaj ?o zawieszeniu lub wykreśleniu
Przedsiębiorca, który chce prowadzić działalność tylko przez część roku, może skorzystać z możliwości jej zawieszenia. W art. 14a u.s.d. przewidziano, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od ?30 dni do 24 miesięcy. Jeżeli okres zawieszenia obejmuje wyłącznie pełny luty danego roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia przyjmuje się liczbę dni lutego przypadającą w danym roku kalendarzowym. Okres zawieszenia działalności może być oznaczony ?w dniach, miesiącach albo miesiącach i dniach. Zawieszenie oraz wznowienie działalności następuje na wniosek przedsiębiorcy składany na formularzu CEIDG-1.
Przedsiębiorca może także podjąć decyzję o całkowitej rezygnacji z działalności gospodarczej. W takim przypadku również powinien złożyć odpowiednio uzupełniony wniosek na formularzu CEIDG-1. W razie zaprzestania działalności trzeba wskazać datę przypadającą na ostatni dzień jej wykonywania. Data zaprzestania działalności nie może być późniejsza niż data złożenia wniosku.
Przykład:
Przedsiębiorca zamierza prowadzić działalność tylko ?w okresie letnim oraz zawiesić ją od września na dziesięć miesięcy. Musi pamiętać, że zarówno data rozpoczęcia zawieszenia, jak i wznowienia działalności nie może być wcześniejsza niż dzień złożenia wniosku w tym zakresie. ?Jeżeli przedsiębiorca nie wznowi działalności przed ?upływem 24 miesięcy, wpis w CEIDG zostanie wykreślony ?z urzędu.
podstawa prawna: art. 2–4, art. 14a, art. 22, art. 23–39 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.)
podstawa prawna: art. 433–434 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. DzU z 2014 r. poz. 121)
