Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny ?w Opolu w wyroku z 4 kwietnia 2014 r. (I SA/Op 233/14).
Stan faktyczny
W okresie od 15 maja 1994 r. do 31 maja 2005 r. podatnik prowadził firmę, która zajmowała się projekcją filmów (PKD 92.13.Z). Do 2000 r. lokal, w którym była prowadzona działalność, był wynajmowany. Dwa lata później podatnik zawarł umowę przedwstępną kupna prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz budynku kina. Transakcja została sfinalizowana pod koniec 2002 r. Z wniosku o interpretację wynikało jednak, że nowy nabytek nie został przez przedsiębiorcę przyjęty jako składniki majątku trwałego firmy. Zaliczył on jednak do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z obsługą kredytu na zakup oraz koszty utrzymania. Zaznaczył, że w okresie kiedy był właścicielem nieruchomości nie ponoszono żadnych wydatków związanych z remontem i modernizacją nieruchomości.
We wrześniu 2009 r. kino wraz z prawem do gruntu zostało sprzedane. Przychody z tego tytułu podatnik uznał za przychód z działalności gospodarczej, wpłacił zaliczkę PIT-5, ?a następnie wykazał w zeznaniu PIT-36.
Postanowił jednak zapytać czy do przychodu uzyskanego z opisanej transakcji nie będą miały zastosowania zasady dotyczące tzw. prywatnego obrotu nieruchomościami. Sam był bowiem przekonany, że sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej. A to dlatego, że nieruchomość nie była składnikiem majątku jego firmy, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Fiskus nie potwierdził tego stanowiska. Kategorycznie stwierdził, że przychodami z działalności są również przychody uzyskane ze sprzedaży składników majątku, które zostały wycofane z działalności gospodarczej z różnych względów, w tym ?z powodu jej likwidacji. Przy sprzedaży składników majątku przychód z działalności nie powstaje tylko wtedy, gdy między pierwszym dniem miesiąca następującego po tym, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat.