Podejmując decyzję o rozpoczęciu działalności gospodarczej, przedsiębiorca staje przed pytaniem o formę prawną, w której będzie ona prowadzona. Wówczas aspekty korporacyjne, jak również ekonomiczne odgrywają znaczącą rolę.
Z prawnego punktu widzenia jest do wyboru prowadzenie działalności gospodarczej m.in. w ramach indywidualnej praktyki, w ramach umowy spółki cywilnej, bądź w formie spółki prawa handlowego. W zależności od zakresu działalności wybór pada bądź na indywidualną praktykę, bądź na zorganizowany prawnie podmiot.
Jeżeli przepisy ustawy szczególnej nie przewidują określonej formy prawnej dla danego rodzaju działalności (banki, towarzystwa funduszy inwestycyjnych), to mamy dowolność wyboru. Trudność może się zrodzić, gdy nie wiemy, która ze spółek handlowych będzie bardziej odpowiadała profilowi planowanej działalności.
Jaki cel
Atrakcyjność tej czy innej formy spółek prawa handlowego uzależniona jest od celu, jaki wspólnicy chcą osiągnąć. Cel ten może koncentrować się na wyniku ekonomicznym wspólników, choć często elementy prawne, w szczególności poczucie bezpieczeństwa uczestników przedsięwzięcia i zakres ich realnej kontroli, może mieć znaczenie.
Spółka osobowa
Z punktu widzenia powyższych kryteriów spółki osobowe (jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna) mają tę zaletę, że wspólnicy zachowują uprawnienia kontrolne i nadzorcze nad działalnością spółki, nie przenosząc ich na organy nadzoru (z wyjątkami ustawowymi, np. spółka komandytowo-akcyjna, w której może – a czasami jest to obowiązkowe – występować rada nadzorcza), jak również w oznaczonym zakresie mają bezpośrednie uprawnienia do decydowania o codziennym zaciąganiu zobowiązań przez spółkę (tym samym mając kontrolę bieżącą nad jej działalnością, np. spółka jawna).