O tym obowiązku może jednak zdecydować pracodawca lub lekarz medycyny pracy.
Kierowca zawodowy wykonujący przewozy drogowe podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Musi im się poddawać co pięć lat, dopóki nie ukończy 60 roku życia, a później co 30 miesięcy.
Taki obowiązek wynika z art. 39k ustawy z 6 września 2001 o transporcie drogowym (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.). Co jednak istotne, tej ustawy nie stosuje się do przewozów pojazdami przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż dziewięciu osób licząc razem z kierowcą w przypadku niezarobkowego przewozu drogowego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).
Tak więc kierowcy samochodów służbowych używanych na potrzeby własne firmy nie podlegają pod jej regulacje. Muszą więc poddawać się badaniom lekarskim wymaganym dla ogółu pracowników.
Ogólne zasady
Każdy pracownik podlega badaniom profilaktycznym, o których mowa w art. 229 k.p. Szczegóły w tym zakresie określa rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z 30 maja 1996 w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w kodeksie pracy (DzU nr 69, poz. 332 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem w sprawie badań lekarskich pracowników. Dodatkowo zatrudniony, który w ramach obowiązków służbowych kieruje pojazdem, podlega specjalistycznym badaniom okulistycznym.
